Παιδιά; Όχι, δεν σου χρειάζονται εσένα αυτά.

Μα τι συζητάμε τώρα, μοντέρνη ευρωπαία και μοντέρνε ευρωπαίε; Άκους εκει παιδιά και οικογενεια! Δεν σου χρειάζονται εσένα αυτά.

Η αναπαραγωγή δεν είναι ο πρώτιστος σκοπός παντος ζωντος οργανισμού από τα βακτήρια μέχρι τον άνθρωπο. Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα! Να δουλεύεις για το αφεντικό σου, ας πούμε. Τα παιδιά σου αποσπάνε τη προσοχή και σου σπαταλάνε πολύτιμο χρόνο και ενέργεια, που θα μπορούσες να τον αξιοποιήσεις για να αποφέρεις κέρδη στο αφεντικό σου. Το αφεντικό σου σε αγαπάει και πρέπει να αφοσιωθείς σε αυτό, να ζεις για να κερδίζει,, και να είσαι βέβαιη ότι αν του αυξήσεις τα κέρδη θα σε εκτιμήσει πολύ. Εξάλλου, πρέπει να πληρώσεις και τη ρημάδα τη τράπεζα, που επίσης σε αγαπάει και θα πληγωνόταν βαθιά αν παρέλειπες καμιά δόση για να πάρεις δώρο στα παιδιά σου.

Δεν χρειάζεσαι παιδιά, έχεις καριέρα. Έχεις βιογραφικό και λεφτά. Λεφτά που αφού δεν έχεις παιδιά για να τα δώσεις, θα τα ξοδέψεις σε φαγητό -να εξασφαλίσεις την ενέργεια που απαιτεί το αφεντικό σου για να δουλεύεις. Το 8ωρο είναι ξεπερασμένο στην Ευρώπη της οικονομικής Ανάπτυξης, θα δουλέψεις και κανα 10ωρο, και κανα 12ωρο. Η δουλειά σου είναι η ζωή σου και η ζωή σου η δουλειά σου. Μόνο έτσι θα είσαι ένας Χρήσιμος Άνθρωπος στο αφεντικό -λάθος γραφίδος, στη κοινωνία και την οικονομία.

Δες την υπέροχη μοδάτη τσάντα στη βιτρίνα! Να, θα μπορούσες να την αγοράσεις αν είχες παιδί; Πώς θα ακολουθήσεις τη μόδα αν έχεις παιδιά; Δικαιούσαι να έχεις και μια μοδάτη τσάντα βρε κοπέλα μου, τι να ψωνίζεις τώρα στα σκασμένα; Αν είχες παιδιά θα ήσουν σπίτι δουλειά δουλειά σπίτι και τίποτα για σένα. Τώρα που κάνεις και μια ενδιάμεση στάση στο μοδάτο μαγαζί ή στο χλιδάτο ρεστοραντ είσαι Ελεύθερη και Ανεξάρτητη. Επίσης συνεισφέρεις στην Ανάπτυξη των κερδών των επιχειρήσεων -συγνώμη, των δικών σου κερδών.

Παιδιά; Οικογένεια; Αυτά είναι ξεπερασμένα. Είναι πεπαλαιωμένα. Είναι πατριαρχικά κατάλοιπα περασμένων εποχών, από όταν η κακιά CIS πατριαρχική κοινωνία αντιμετώπιζε τη γυναίκα ως μηχανή αναπαραγωγής. Η αναπαραγωγή ήταν ένας τρόπος των μισογύνηδων να δεσμεύουν τις γυναίκες τους για να τις έχουν υπό έλεγχο, να τις έχουν να ασχολούνται με τα παιδιά όσο εκείνοι θα ήταν στο καφενείο -η μόνη τους έγνοια.

Υπάρχει και πρόβλημα υπερπληθυσμού κιόλας. Είμαστε εφτα δισεκατομμύρια σε αυτό το πλανήτη. Αν είναι δυνατόν να πολλαπλασιαστείς και εσύ. Ας κάνει οχτώ παιδιά ο Αχμέτ -ο συμπαθέστατος κύριος του διπλανού διαμερίσματος που δεν έχεις δει ποτέ τη γυναίκα του-, δεν χρειάζεται να κάνεις και η ίδια.

Εξάλλου... πώς θα γκομενίσουμε κιόλας ρε μοντέρνη ευρωπαία και μοντέρνε ευρωπαίε; Η ζωή δεν είναι να βρεις έναν άνθρωπο με τον οποίο να συνεννοείστε, να νοιάζεστε, να μοιράζεστε στιγμές και να κάνετε και παιδιά. Όχι. Η ζωή είναι μονάχα ξεπέτες. Νυχτερινές έξοδοι, φλερτ, βογγητά, και τέλος. Μοντέρνε ευρωπαίε, οι γυναίκες είναι κομμάτια κρέας για πήδημα. Μοντέρνη ευρωπαία, οι άντρες είναι πούτσες όρθιες και πορτοφόλια. Όλα είναι πούτσα, φράγκα, και εκμεταλλεύση. Είναι όλοι και όλες έτσι -φαίνεται ξεκάθαρα από τη τηλεόραση-, και για αυτό πρέπει να είσαι και εσύ έτσι.

Η ευτυχία σου μετριέται με τις ώρες δουλειάς σου και τον αριθμό των παρτνερ που σε ξεπέταξαν. Όταν θα ψοφάς στο νεκροκρέβατο, αυτά θα σκέφτεσαι και θα χαμογελάς.

Παιδιά; Οικογένεια; Όχι, δεν σου χρειάζονται εσένα αυτά. 

Δείτε πόσο ηλίθιος είναι ο Τζήμερος.

Θάνος Τζήμερος, όπως λέμε John von Neumann!

Ο άνθρωπος (λέμε καμιά μαλακία να περνάει η ώρα) που πρότεινε ως λύση στο πρόβλημα της ανεργίας οι άνεργοι να γίνουν επιχειρηματίες!
Ο άνθρωπος που απέδωσε τις ναζιστικές σφαγές σε βάρος αμάχων στους ΕΛΑΣίτες επειδή προκάλεσαν την αντίδραση των ναζί αντιστεκόμενοι (σαν να σου σπάει ένας τραμπούκος τα δόντια και να το αποδίδουν σε εσένα επειδή αντέδρασες στις φάπες του)!
Ο άνθρωπος που φαντασιώνεται πως είναι ευφυής ενώ δεν έβγαλε ούτε μια ΑΣΟΕΕ την εποχή των αιώνιων φοιτητών και ενώ υπερασπίζεται ανοιχτά τα συμφέροντα των φραγκάτων ζητιανεύοντας ψήφους από τους φτωχούς!
Ο άνθρωπος που φαντασιώνεται πως είναι... ορθολογιστής ενώ γράφει... αυτά που γράφει στο facebook!

Ο υπερευφυής αυτός, έδωσε άλλο ένα ρεσιτάλ νοημοσύνης με αυτό το άρθρο στο οποίο ισχυρίζεται πως το οχτάωρο οφείλεται στο ότι... τα αφεντικά ήθελαν να προσελκύσουν καλύτερους εργάτες αντί των αγώνων της Αριστεράς.

Ο τρισμέγιστος αυτός ορθολογιστής παρέβλεψε ότι αν ήταν έτσι δεν θα χρειαζόταν να τους το επιβάλλει ο νόμος, ότι πριν καθιερωθεί με νόμο ο κόσμος δούλευε 12ωρα και 14ωρα, ότι ο εργοδότης μεγιστοποιεί το κέρδος του όταν η αναλογία μισθού/ωρών εργασίας του εργαζομένου ελαχιστοποιείται. Είπαμε, Τζήμερος είν'αυτός.

Παρέβλεψε όμως και ότι σε έναν από τους συνδέσμους που κοτσάρει για να "τεκμηριώσει" το "επιχείρημά" του, (και συγκεκριμένα αυτόν) φαίνεται ξεκάθαρα πως το οχταωρο άρχισε να εφαρμόζεται μεταξύ 1918-1920 στις περισσότερες χώρες, όταν η Οκτωβριανή επανασταση ήταν ακόμα πρόσφατη και φοβόντουσαν άλλες αντίστοιχες στις υπόλοιπες χώρες -κάτι που αν μη τι άλλο τεκμηριώνει πληρέστατα πως το 8ωρο οφείλεται ακριβώς στους κομμουνιστές και το φόβο που είχαν τα αφεντικά για αυτούς. Ούτε καν διάβασε τα κείμενα που επικαλείται ως τεκμηρίωση.

Γεια σου Τζήμερε τζιμάνι!

Ο ψυχασθενής με το όνομα "Γιάννης Μπέζος"

Στις 2-3 ντουζίνες ηθοποιίσκων που βλέπουμε στα ελλαδικά βοθροκάναλα επειδή ήξεραν τα κατάλληλα άτομα ή "δόθηκαν" (ελπίζω να με διαβάζουν ενήλικες) σε αυτά, ενώ χιλιάδες πραγματικά Ταλαντούχοι ηθοποιοί χαραμίζονται σε συνοικιακά θεατρα επειδή δεν είναι αρκετά μπασμένοι στα κυκλώματα, ο ψυχασθενής με το όνομα "Γιάννης Μπέζος" έχει ξεχωριστή θέση.

Ξεχωριστή θέση, αλλά όχι για το ανύπαρκτο ταλέντο του. Σε όλες μα όλες τις σκουπιδοσειρές που έτυχε να τον δω κάνει τον καραγκιόζη ή την αδερφή (κάποιες πολύ κακιασμένες γλώσσες θέλουν κάθε ηθοποιό να παίζει καλύτερα τις πλευρές του εαυτού του), και το δήθεν "ταλέντο" που του αναγνωρίζει ο κόσμος είναι στα ίδια μήκη κύματος με το "χιουμορ" του Μαρκου Σεφερλη. Όσο είναι αστείος ο Σεφερλής, άλλο τόσο είναι καλός ηθοποιός ο Μπέζος. Το να έχεις ηλίθιους που σε χειροκροτάνε επειδή πλήρωσαν ακριβά για το εισιτήριο και δεν θέλουν να παραδεχτούν πως πήγαν χαμένα τα λεφτά δεν σε καθιστά ταλαντούχο.

Έχει ξεχωριστή θέση για τον καταγέλαστο ναπολεοντισμό με τον οποίο προσπαθεί να ξεπεράσει τα σύνδρομα κατωτερότητας που αισθάνεται βλέποντας άγνωστους ηθοποιούς να παίζουν καλύτερα τους ρόλους που του δίνονται. Τα σύνδρομα κατωτερότητας που αισθάνεται κάθε μέτριος, μόνο που ο εν λόγω προσπαθεί απεγνωσμένα να τα ξεπεράσει παίζοντας (εξίσου μέτρια με τους άλλους ρόλους του πλην του καραγκιόζη και της αδερφής) τη δήθεν "αριστοκράτισσα" που "στραβώνει" όταν της μιλάνε ή έστω τη κοιτάζουν άτομα από κατώτερα κοινωνικά στρώματα.

Ο ψευτοναπολεοντισμός του κώλου έφτασε στο αποκορύφωμά του με το πρόσφατο ξεφτιλίκι του να αρχίσει να φωνάζει από τη σκηνή σε γυναίκα που τον έβγαλε φωτογραφία. Ο θλιβερός καραγκιοζάκος της μετριότητας φέρθηκε σαν να ήταν η πρώτη φορά που τον έβγαλαν φωτογραφία -δεν έχουμε δει ποτέ φωτογραφία του στο ιντερνετ και συνιστούσε παραβίαση των προσωπικών του δεδομένων.

https://www.athensmagazine.gr/article/gossip/400581-tragikos-giannhs-mpezos-h-aparadekth-kinhsh-poy-pagwse-toys-pantes

Ο ψυχασθενής με το όνομα "Γιάννης Μπέζος" θα αρπάξει μήνυση και αγωγή που θα είναι όλη δική του, και μετά χαράς θα πάμε όλοι μάρτυρες να καταθέσουμε εναντίον του. Ας κάνει τώρα στο δικαστήριο τον καραγκιόζη μήπως και τον λυπηθεί.

Με αφορμή του παρόν θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στους ψ υ χ α σ θ ε ν ε ί ς να παίρνουν την α γ ω γ ή τους.

Ο μύθος της φιλελε νοημοσύνης

Είναι γνωστό ότι οι (πάνσοφες) μηχανές φροντιζουν να μας εμφανίζουν διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά μας. Συχνά-πυκνά όμως εμφανίζονται πράγματα τα οποία, ναι μεν θα μας ενδιέφεραν, αλλά όχι με την έννοια που φαντάζονταν οι διαφημιστές.

Έτσι και σε εμένα εμφανίστηκε στις διαφημίσεις αυτό το μνημείο Βλακείας, σχετικό με το "μύθο του Σκανδιναβικού θαύματος". Αφήνω κατά μέρους τις εισαγωγές και προβαίνω σε μερικές παρατηρήσεις γύρω από τα καταγέλαστα γραφόμενα.

Ανάμεσα στο 1870 και το 1936 η Σουηδία απολάμβανε την υψηλότερη ανάπτυξη στον βιομηχανικό κόσμο. Το 2008 μετά το πείραμα του τρίτου δρόμου βρισκόταν στην δέκατη τρίτη θέση. 

Correlation is not causation, που λένε και οι φίλοι μας τα αμερικανά. Πέραν του ότι το ότι συνέβη μετά το πείραμα του τρίτου δρόμου δεν αποδεικνύει καμία αιτιακή συσχέτιση, η καταγέλαστη αυτή "ανάλυση" του χαβαλέ παραβλέπει τις χίλιες μύριες περιπτώσεις οικονομιών χωρίς μεγάλη κρατική παρέμβαση που βρέθηκαν πολλές θέσεις πιο κάτω στον αντίστοιχο πίνακα, και τα εν γένει σκαμπανεβάσματα σε αυτές τις λίστες. 

Ταυτόχρονα η Σουηδία ήταν το 1975 η τέταρτη πιο πλούσια χώρα στον κόσμο, φτάνοντας στα μέσα του 1990 έπεσε στην δέκατη τρίτη θέση.
Ο συμπαθέστατος διαφημιστής του εν λόγω χαρτόπακου "ξεχνάει" ότι οι δείκτες που αφορούν στο πόσο πλούσια είναι μια χώρα μετράνε τα κέρδη των... ήδη φραγκάτων, και όχι του απλού λαού. Ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα θα αναφέρω τη Τουρκία του 2010, που θεωρείτο (και ήτο) ένα ζάμπλουτο κράτος, πλην όμως με φτωχότατους κατοίκους. Οι δείκτες κρατικού πλούτου δεν αντικατοπτρίζουν το βιωτικό επίπεδο του λαού. Απολύτως αδιαφορότατο αν έπεσε μερικές θέσεις στα χαρτιά, όταν στη πραγματική οικονομία ο κόσμος ήταν πιο άνετος απ'ό,τι πριν. 

Ο ρυθμός δημιουργίας επιχειρήσεων στη διάρκεια της εποχής του τρίτου δρόμου ήταν τρομακτικά μικρός. Το 2004, 38 από τις 100 μεγαλύτερες εταιρείες της Σουηδίας είχαν ξεκινήσει ως ιδιωτικές εγχώριες επιχειρήσεις. Από αυτές τις εταιρείες μόνο δύο δημιουργήθηκαν μετά το 1970. 
Τα επίπεδα βλακείας εδώ καταντούν εξοργιστικά. Είναι παγκοίνως γνωστό ότι απαξ και μια χούφτα μεγάλων εταιρειών "εδραιωθεί" σε μια οικονομία είναι απίστευτα δύσκολο να αναδειχθούν και άλλες, και συνήθως θέμα τύχης. Δείτε, για παράδειγμα, τα αυτοκίνητα. Πόσο πιθανό είναι μια νέα μάρκα -άσχετη με τις ήδη υπάρχουσες και όχι θυγατρική τους- να ανταγωνιστεί τις καλά εδραιωμένες π.χ. Porsche και Hyundai; Αν μαζευτούμε 100 νοματαίοι και ανοίξουμε εργοστάσιο αυτοκινήτων, ακόμα και επενδύοντας εκατομμύρια, θα υπάρξει κανένας που θα ψωνίσει το δικό μας αντί μιας Mercedes; Δεν είναι λογικό να μην μπαίνουν εύκολα νέες εταιρείες στις λίστες των μεγάλων εταιρειών -ειδικά στις καπιταλιστικές οικονομίες;


Δεν έχω διαβάσει το καθ'αυτό βιβλίο (κάτι που φυσικότατα και θα κάνω όταν ευκαιρήσω, μόνο και μόνο για να αισθανθώ ανώτερος από τους εγκεφαλικά ανάπηρους που παίρνουν αυτές τις αστειότητες στα σοβαρά), αλλά η σύνοψή του υπεραρκεί για να καταλάβει κάποιος τι είδους "φρούτο" είναι. Αν αναλογιστούμε μάλιστα ότι στη διαφήμιση αναφέρονται τα πιο "αδιάσειστα" επιχειρήματα του βιβλίου, για να πειστούν οι όποιο ενδιαφερόμενοι ότι όντως αποδομεί τη πραγματικότητα που βαφτίζει μύθο, μπορείτε να φανταστείτε τι επιπέδου και γραμμής επιχειρηματολογίας θα είναι τα άλλα.

Μετά από αυτή την αστειότητα επιβάλλεται να δημοσιευθεί και ένα αντίστοιχο βιβλίο με το μύθο της φιλελέ νοημοσύνης.

Φίλτατοι φιλελεδες, οι καλύτεροι εξ'υμών είναι οι ανευφυείς. Οι άλλοι -οι χειρότεροι- είναι εκείνοι που γράφουν αυτά τα "βιβλία" (δεν είναι βιβλίο ο κάθε χαρτόπακος) για να χειροκροτάνε οι πρώτοι. 

Τα παραμύθια των "αρχόντων" τότε και τώρα

Κάποτε οι άρχοντες δικαιολογούσαν την εξουσία τους επικαλούμενοι καταγωγή από θεούς και ήρωες. Ο Φαραώ όφειλε την εξουσία του στην ένδοξη/θεόσταλτη καταγωγή του, και οι υποτελείς του ήταν υποτελείς από την ταπεινή/όχι-τόσο-θεόσταλτη δική τους καταγωγή. Οι Ινδοί ηγεμόνες την όφειλαν επίσης στην ένδοξη/θεόσταλτη καταγωγή τους, μα και στο "πεπρωμένο" τους -ήταν το "κάρμα" τους να είναι άρχοντες και ήταν το "κάρμα" των υποτελών να είναι υποτελείς.

Αργότερα, και επειδή η καταγωγή ήταν εύκολα αμφισβητήσιμη, οι άρχοντες δικαιολογούσαν την εξουσία τους επειδή ήταν κοντά στο "Θεό". Ο Βυζαντινός Αυτοκράτωρ ήταν ο επίλεκτος του Θεού, όπως και οι βασιλείς της Αγγλίας. Ο Πάπας μιλούσε με το Θεό αυτοπροσώπως και τα λόγια του ήταν οι εντολές του Πατρός. Ο μεγαλογαιοκτήμονας ήταν και αυτός κοντά στον Κύριο. Εσύ, ο υποτελής, ζούσες στη μιζέρια επειδή ήσουν "αμαρτωλός", και "όχι αρκετά πιστός".

Οι άρχοντες σήμερα δεν είναι πολιτικοί ηγεμόνες αλλά οικονομικοί γίγαντες που κυβερνούν απ'τα παρασκήνια. Τραπεζίτες. Μεγαλοβιομήχανοι. Εφοπλιστές. Επενδυτές. Επιχειρηματίες. Οι πάσης φύσεως φραγκάτοι και προγουλιαστοί. Σε αυτή τη σύγχρονη φεουδαρχία -όπου ο εργαζόμενος δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ αντί πινακιου φακης σαν μεσαιωνικός δουλοπάροικος-, τη θέση των γαιοκτημόνων την έχουν άλλοι, μικρότεροι άρχοντες, που με την εύνοια των μεγαλοκαρχαριών και του νόμου εξαγοράζουν το μόχθο του εργαζόμενου με εκβιαστικά διλήμματα.

Σήμερα, μετά το διαφωτισμό και την επισφαλή θέση των θρησκειών, οι άρχοντες -μικροί και μεγάλοι- δικαιολογούν την εξουσία τους με την... εργατικότητα και την... εξυπνάδα τους. Το ότι είναι ψηλά οφείλεται στο πολύ υψηλό IQ που έχουν. Στο ότι δούλεψαν σκληρά και επίμονα, και έχτισαν την αυτοκρατορία τους με τον τίμιο ιδρώτα τους. Στο ότι είχαν αληθινή θέληση και πίστεψαν στον εαυτό τους. Εσύ είσαι φτωχός επειδή είσαι ηλίθιος, επειδή είσαι τεμπέλης και κοπρόσκυλο, και επειδή σου λείπει το "πνεύμα αποταμίευσης".

Στα παραμύθια των αρχόντων, τότε και τώρα, υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: αυτοί έτσι γεννήθηκαν και έτσι θα μείνουν, και εσύ επίσης έτσι γεννήθηκες και έτσι θα μείνεις. Είναι η φύση σου να είσαι από κάτω, και η φύση τους να σε καβαλάνε. Γι'αυτό και πρέπει να το υπομείνεις καρτερικά. Και έτσι να ζουν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα.

Πόσο ξεφτιλισμένοι οι καιροί που οι γνωριμίες βαφτίζονται "εργατικότητα", η καθαρή τύχη "ιδρώτας", η πονηριά "ευφυΐα", η παρανομία "θέληση", και η εκμετάλλευση των άλλων "πνεύμα αποταμίευσης".

Ιδιωτικά "πανεπιστήμια"

Επιτέλους! Ιδιωτικά πανεπιστήμια και εδώ! Τώρα τα διαρκώς υποχρηματοδοτούμενα δημόσια θα "βελτιωθούν δια του ανταγωνισμού" με τα ιδιωτικά ψιλικατζίδικα έτοιμων πτυχίων.

Εξάλλου, ο ιδιώτης που θα ανοίξει ιδιωτικό πανεπιστήμιο δεν είναι ένας επιχειρηματίας με μόνο στόχο το κέρδος, αλλά κάποιος με ανιδιοτελέστατο ενδιαφέρον για την επιστημονική έρευνα. Δεν θα προτιμήσει να δίνει τα πτυχία αβέρτα-κουβέρτα για να μην πάνε οι πελάτες σε κάποιον ανταγωνιστή του που απλά τα πουλάει, να είστε σίγουροι.

Τώρα πώς θα καταφέρει ένα κράτος που δεν ηδύνατο να επιβληθεί ούτε στα δικά του πανεπιστήμια, να επιβάλει προδιαγραφές και αξιοκρατία στα ιδιωτικά, ψιλά γράμματα και υποσημειώσεις.

Αφού εκπολιτιστήκαμε και θα έχουμε ιδιωτικά "πανεπιστήμια" το επίπεδο της παιδείας μας θα βελτιωθεί θεαματικότατα. Θα υπάρξουν και κέρδη από τη φορολογία, θα δείτε.

Βέβαια... θα μπορούσαμε να βάλουμε στα δημόσια πανεπιστήμια κάποιες θέσεις με δίδακτρα για να υπάρχουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη για το κράτος, καθώς και για να επιλυθεί το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης, αλλά... αν δεν έχουν κέρδη οι προγουλομπαλάδες δεν είναι #ανάπτυξη.

ΥΓ: Ψιλά γράμματα που στις περισσότερες χώρες τα πανεπιστήμια με δίδακτρα είναι δημόσια
ΥΓ2: Αν αρρωστήσει το παιδί σου προτίμησε γιατρό από ιδιωτικό "πανεπιστήμιο". Το γκαζόν τους είναι καλύτερα κουρεμένο άρα βγάζουν σοβαρούς επιστήμονες, αλήθεια.

Και άλλο γιωργομεμε

Επεξεργασία καπιταλιστικής μουφιας που κυκλοφορεί στο ιντερνετ

Αριστερισμός και υπεράσπιση του ισλάμ δεν συμβαδίζουν.

Για λόγους των οποίων η ανάλυση υπερβαίνει τους σκοπούς της παρούσης ανάρτησης, η υπεράσπιση των ισλαμιστών έχει σχεδόν ταυτιστεί με τις αριστερές ιδεολογίες. Ο στερεοτυπικός αριστερός είναι και ένθερμος υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων, και έχουμε φτάσει στο θλιβερό σημείο να θεωρούμε ακόμα και... φασίστες όσους έχουν άλλες απόψεις επί του ζητήματος -να θεωρούμε πως κάποιος που λέει τα αυτονόητα δεν είναι "σωστός" αριστερός. Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα επί του ζητήματος.

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ αριστερού και δεξιού είναι ότι ο πρώτος θεωρεί εαυτόν υπερασπιστή της εργατικής τάξης και των οικονομικά ανίσχυρων ενώ ο δεύτερος όχι. Από πουθενά δεν προκύπτει ότι ο αριστερός οφείλει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και άλλων κατηγοριών ανθρώπων πέραν των οικονομικά ασθενών. Η υπεράσπιση των ομοφυλοφίλων, των τρανς, των ζώων, ή ακόμα και των γυναικών, είναι μεν μαρξιστογενείς και οφείλουν εν πολλοίς την ύπαρξή τους στη προσαρμογή της κομμουνιστικής ρητορικής περί κεφαλαίου και προλεταριάτου (ή ακόμα και της αναρχικής περί καταπιεστή και καταπιεζομένου) σε άλλα κοινωνικά προβλήματα, αλλά ακόμα και αυτές δεν είναι δεσμευτικές για έναν αριστερό. Μπορεί κάποιος να περιορίζεται στην υπεράσπιση των φτωχών χωρίς να "καίγεται" και για άλλες κατηγορίες και να είναι ένας αριστερός "με τα όλα του".

Αυτό σημαίνει ότι οι μόνοι "μη-σωστοί" αριστεροί είναι εκείνοι που δεν μιλάνε για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Η μεγάλη, δηλαδή, πλειοψηφία των σημερινών "αριστερών" στην Ελλάδα αλλά κυρίως στο εξωτερικό, οίτινες αναλίσκονται σε κούφια debates με συντηρητικούς για τα δικαιώματα των gay και των μεταναστών ή περί κάποιας υποτιθέμενης "πατριαρχίας". Debates κενότατα περιεχομένου, εντελώς ακίνδυνα για την άρχουσα τάξη, μη-θίγοντα τα συμφέροντα ουδενός καρχαρία και απλώς κρατούντα απασχολημένη τη πλέμπα ενόσω οι τραπεζίτες και οι μεγαλοκεφαλαιούχοι σπέρνουν κρίσεις και θερίζουν τις περιουσίες μας.

Πού να δεις και τους υπερασπιστές των ισλαμιστών!

Ακόμα όμως και αν δεχτούμε ότι ένας αριστερός οφείλει να υπερασπίζεται και άλλες κατηγορίες ανθρώπων πέραν των εργατών (ποιος αριστερός δεν υπερασπίζεται τα δικαιώματα της γυναίκας, είτε είναι "δεσμευτικό" είτε όχι;), σίγουρα σε αυτές δεν μπορεί να υπάγονται οι ισλαμιστές. Σε αντιδιαστολή με τις άλλες συνήθεις κατηγορίες υπεράσπισης, οι ισλαμιστές δεν είναι φύλο όπως οι γυναίκες, ούτε σεξουαλικός προσανατολισμός όπως οι gay, ούτε οποιαδήποτε κατηγορία ανθρώπων της οποίας η όποια καταπίεση ανάγεται στη πατριαρχία ή παλιά μίση.

Το Ισλάμ είναι θρησκεία και ιδεολογία, και οι ισλαμιστές άτομα με συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Από εκεί και έπειτα το κατά πόσον είναι άξιοι υπεράσπισης από τους αριστερούς δεν εξαρτάται παρά μόνο από τον βαθμό στον οποίο ο εν λόγω τρόπος σκέψης συνάδει με τον δικό μας. Όμως η ισλαμική "σκέψη" δεν συμβαδίζει με καμία αριστερίζουσα ιδέα ή πεποίθηση, και ως εκ τούτου όχι απλά δεν είναι δεσμευτικό για έναν αριστερό να υπερασπιστεί τους φορείς της, αλλά καραμπινάτα αντιφατικό με τις άλλες πεποιθήσεις του. Κάμποσοι λόγοι γι'αυτό. Τους παρουσιάζω ως bullet list ούτως ώστε και ένας ηλίθιος να μπορεί να τους καταλάβει χωρίς να κουραστεί.

• Το ισλάμ, όπως κάθε θρησκεία, αποσκοπεί στον έλεγχο και τη καταπίεση πληθυσμών, κάτι στο οποίο εναντιώνονται οι αριστερές ιδεολογίες.
• Το ισλάμ αποβλέπει σε μια βαθύτατα ταξική κοινωνία, με μια χούφτα ιερωμενων που βρίσκονται πιο κοντά σε κάποιον υποτιθέμενο "αλλάχ" να κατέχει το σύνολο σχεδόν του πλούτου ενώ ο κόσμος απλά... δουλεύει και προσκυνάει, σε πλήρη αντιδιαστολή με τις αριστερές ιδεολογίες που θέλουν περιορισμό των ανισοτήτων και δικαιοσύνη.
• Το ισλάμ καταπιέζει τις γυναίκες περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία αντιμετωπίζοντάς τες στη κυριολεξία σαν ομιλούντα έπιπλα ενώ οι αριστεροί αντιτίθενται σε κάθε είδους καταπίεση, ιδιαίτερα αν είναι σεξιστικής φύσεως.
• Σύμφωνα με το ισλάμ οι ομοφυλόφιλοι πρέπει οπωσδήποτε να εκτελούνται, ενώ οι αριστεροί θεωρούνται οι κατεξοχήν υπερασπιστές των ομοφυλοφίλων (ακόμα και αν κάτι τέτοιο δεν είναι δεσμευτικό γι'αυτούς).
• Το ισλάμ έχει μια ακραιφνώς βάρβαρη αίσθηση της δικαιοσύνης, με λιθοβολισμούς και ακρωτηριασμούς, σε πλήρη αντιδιαστολή με τις αριστερές ιδέες που θέλουν σχετικά επιεικείς ποινές και μάλιστα μόνο για τους θύτες (και όχι και για τα θύματα, π.χ. βιασμών, που στο ισλάμ εκτελούνται μετά λιθοβολισμού για "μοιχεία")
• Το ισλάμ προβάλει την υπακοή, την υποταγή, και τη μη-αμφισβήτηση, ενώ οι αριστερές ιδέες υπήρξαν παραδοσιακά επαναστατικές, γεμάτες αμφισβήτηση, και εναντιούμενες στην εκάστοτε άρχουσα τάξη.

Κάποιος που δηλώνει αριστερός και υπερασπίζεται τους ισλαμιστές είναι ή ηλίθιος, ή ψυχικά διαταραγμένος. Ένα απ'τα δυο. Άλλο δεν έχει. Και επ'ουδενί δεν είναι "μη-σωστός" ο αριστερός που θέλει το ισλάμ μακριά, όχι μόνο από την Ευρώπη, αλλά από το πλανήτη γενικότερα: ό,τι έχει το Ισλάμ, το έχει και ο φασισμός: καταπίεση, ανισότητα, σεξισμό, ομοφοβία, αδικία, και πλήρη υπακοή στην αρχή. 

Ντροπή σε κάθε "αριστερό" που υπερασπίζεται με σθένος τους ισλαμιστές.

Το λες και θλιβερή κατάντια.

Σκέψεις για τους πουστρίκουλες

Ο τίτλος είναι προσβλητικός για να μαζέψω views.


1. Τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων είναι τελείως άσχετα με το αν η ομοφυλοφιλία είναι φυσιολογική. 

Υπάρχει ένα θεμελιώδες λάθος στο όλο debate: οι μεν υπερασπιστές των δικαιωμάτων των gay προσπαθούν να πείσουν ότι η ομοφυλοφιλία είναι απόλυτα φυσιολογική, επομένως οι gay αξίζουν δικαιώματα. Οι δε ομοφοβικοί προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποδείξουν ότι είναι αφύσικη. Ελάχιστες φωνές λένε το αυτονόητο -ότι το αν μια ιδιότητά σου είναι φυσιολογική ή όχι δεν παίζει κανένα ρόλο στο αν αξίζεις ίδια δικαιώματα με τους άλλους. 

2. Το φυσιολογικό είναι μια κοινωνική κατασκευή και εξαρτάται πάντα από το τι κάνει η πλειοψηφία.

Ως εκ τούτου το όλο debate γύρω από το αν είναι φυσιολογική ή όχι δεν έχει καν νόημα. Από τη στιγμή που η πλειοψηφία είναι straight, οι ομοφυλόφιλοι είναι αποκλίνοντες και επομένως μη-φυσιολογικοί. 

3. Δεν είναι απαραίτητα κακό να είσαι μη-φυσιολογικός, όπως δεν είναι απαραίτητα καλό να είσαι φυσιολογικός. 

Το να βρεις ένα πορτοφόλι γεμάτο πενηντάρικα και να το παραδώσεις στους μπάτσους είναι κάτι το εξαιρετικά μη-φυσιολογικό -ελάχιστοι θα το έκαναν και, ως γνωστόν, φυσιολογικό είναι πάντα αυτό που κάνουν οι περισσότεροι. Ποιος θα ισχυριζόταν ότι είναι κακό να είσαι "αφύσικος" με αυτή την έννοια; Από την άλλη, υπάρχουν φυσιολογικότατα πράγματα όπως η απληστία, τα ρατσιστικά ένστικτα (παραδεχτείτε το), ή ακόμα και ο σεξισμός, που διακατέχουν τη πλειοψηφία και σίγουρα υπάρχει και βιολογικός παράγοντας σε αυτά. Είναι θετικά; Από πουθενά δεν προκύπτει πως το φυσιολογικό είναι κατ'ανάγκη καλό και ότι το μη-φυσιολογικό είναι κακό, και η αντίθετη άποψη δεν είναι παρά μια ουρανοκατέβατη αυθαιρεσία ("logical fallacy", που λένε και στου χουριο μ').

4. Το debate για το αν η ομοφυλοφιλία είναι φυσιολογική ή όχι οφείλεται... σε μεταφραστική πατάτα

Οι φίλοι μας τα αμερικανά μαλώνουν για το αν είναι φυσική (natural, εκ του nature=φύση), και όχι φυσιολογική (normal). Αν πας ακόμα και στον πιο "ομοφιλικό" Αμερικάνο και του πεις ότι η ομοφυλοφιλία είναι φυσιολογική ("normal") θα σε κοιτάξει σαν να δέχτηκε σφαλιάρα. Η θέση τους είναι "It is natural" (είναι φυσική) και όχι "it is normal" (είναι φυσιολογική). 

5. Ας κάνουν ό,τι θέλουν και ας το βρίσκουμε αηδιαστικό 

Σίγουρα είναι λίγο αηδιαστικό για τους περισσότερους να βλέπουν άντρες να φιλιούνται, αλλά αυτό είναι σχετικό. Για εμένα είναι αηδιαστικά και τα φασόλια, αλλά δεν πηγαίνω να πω σε κάποιον "μη τρως εσύ φασόλια επειδή εγώ αηδιάζω" ή "φατα, αλλά σπίτι σου". Πάντως τα γλωσσόφιλα μπροστά σε κόσμο είναι έλλειψη σοβαρότητας ακόμα και για τα straight ζευγάρια...

6. Αν δεν σας αρέσουν... μην τους κοιτάτε
Δεν είναι υποχρεωτικό να κοζάρεις τους κουνιστρίκουλες όπου τους πετυχαίνεις. Μπορείς να στρέψεις το βλέμμα σου κάπου αλλού. Το να μη θες να τους βλέπεις να συμπεριφέρονται θηλυπρεπώς ή να φιλιούνται προδίδει ότι μάλλον συνειδητοποιείς πως γουστάρεις όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τέτοιο θέαμα, οπότε και σε πιάνουν οι σχετικές ενοχές.
Πέφτω έξω... μικρή ομοφοβική λουλού; ^_^

7. Κανένας δεν έγινε gay επειδή είδε gay ζευγάρι να φιλιέται στο πάρκο
Από τα απροσμέτρητα straight ζευγάρια που έχει δει θα κολλούσε στο ένα αποκλίνον...?  Και μάλιστα σε βαθμό που να το μιμηθεί; Είναι ξεκάθαρο πως, ειδικά δεδομένου του κοινωνικού στίγματος, στην ομοφυλοφιλία υπάρχει ισχυρός βιολογικός παράγοντας -κοινώς, "το 'χεις".

Γιωργοmemes

Για το γκρουπ "ΣΤΟΑ ΛΕΜΑΡΕΣΙ", το οποίο πήρε ο διάολος... Ξέρω, τα λενινιστικα κείμενα δεν κολλάνε πουθενά, αλλά μου άρεσε να τους τη σπάω γιατί είχαν μαζέψει πολλούς σιστες.

Η αρχική εκδοχή ήταν "γλείφουν την εκάστοτε κυβέρνηση".

Νταξ, αναρτήσεις να γίνονται.