"Πολιτισμός": Ό,τι κάνουν οι εκάστοτε ευνοημένοι

Δεν έχει προλόγους, μήτε θεματικές προτάσεις, μονάχα κυρίως θέμα.

Διαχρονικά και σε όλα τα μέρη του κόσμου, "πολιτισμός" βαφτιζόταν ό,τι κάνανε οι εκάστοτε ευνοημένοι. Οι κάθε λογής άνετοι, φραγκάτοι, και προγουλιαστοί, των οποίων η οικονομική κατάσταση αποδιδόταν στις συνήθειες και τα ήθη τους με αποτέλεσμα να προσπαθούμε άπαντες να τους μιμηθούμε, ελπίζοντες να αποκτήσουμε τις ανέσεις τους.

Όταν οι ισχυροί και ευνοημένοι ήταν οι Ρωμαίοι, άπαντες προσπαθούσαν να μοιάσουν στους Ρωμαίους. Μάθαιναν Λατινικά. Προσκυνούσαν (και) το δωδεκάθεο. Αυτοαποκαλούνταν Καίσαρες, και έχτιζαν ιεραρχίες βασισμένες στο Ρωμαϊκό πρότυπο ακόμα και αιώνες μετά τη κατάρρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Μέχρι και ο Ρώσος ηγεμών -ο απέχων αιώνες χρονικά και χιλιάδες χιλιόμετρα χωρικά-, Καίσαρας (czar) αυτοαποκαλείτο, μόνο και μόνο για να μιμηθεί τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες που με τη σειρά τους αποτελούσαν συνέχεια των Ρωμαίων. Όσοι δεν έμοιαζαν τους Ρωμαίους -οι Κέλτες, οι Γαλάτες, οι Γερμανοί-, δεν θεωρούντο καν άνθρωποι. Όταν  οι Ρωμαίοι έγιναν χριστιανοί (αυτό που σήμερα λέμε Βυζάντιο), υιοθετήθηκε μαζικά ο χριστιανισμός. Έτσι ίσως γινόντουσαν και εκείνοι Ρωμαίοι.

Όταν οι ισχυροί και ευνοημένοι ήταν οι Αγγλογάλλοι, άπαντες προσπαθούσαν να μοιάσουν σε εκείνους. Μάθαιναν Γαλλικά και Αγγλικά. Πίναν Σαμπανιες. Τους μιμούνταν σε τρόπους και κώδικες συμπεριφοράς. Μέχρι και αρώματα έβαζαν, για να μυρίζουν όπως εκείνοι (οι διαβόητες "Γαλλικές κολόνιες" που κόστιζαν περιουσίες στις αρχές του 20ου αιώνα) και να έχουν τον "αέρα" τους. Όσο περισσότερο απείχε κάποιος από τους Αγγλογάλλους, τόσο λιγότερο πολιτισμένος θεωρείτο. Ο φουστανελοφόρος Ρωμιός, που κατοικούσε στα βουνά αντί των "πολιτισμένων" πόλεων και μιλούσε ντρέτα και χωρίς κίβδηλους καθωσπρεπισμούς, ήταν ένας υπάνθρωπος και τίποτα παραπάνω. Όταν οι αγγλογάλλοι το έριξαν στον ουμανισμό, αίφνης ο ουμανισμός μετεβλήθη σε μια σύγχρονη θρησκεία, υπό πάντων υιοθετηθείσα. Έτσι ίσως γινόμασταν και εμείς αγγλογάλλοι.

Σήμερα ισχυροί και ευνοημένοι είναι οι Αμερικάνοι και οι Ευρωκαννιβαλοι γενικώς. Επομένως πρέπει να τους μοιάσουμε, μήπως γίνουμε και εμείς φραγκάτοι σαν αυτούς. Να ακούμε τις μουσικές τους. Να τρώμε τα φαγητά τους. Να ντυνόμαστε με τα ρούχα τους. Αν βγεις στο δρόμο με οτιδήποτε άλλο πέρα από "δυτικά" ρούχα θα γίνεις περίγελος, αν ακούς παραδοσιακές μουσικές είσαι χουριατ'ς και ξεπερασμένος. Σύντομα θα συζητιέται σοβαρά να μιλάμε αποκλειστικά και τις γλώσσες τους αντί των δικών μας, μήπως γίνουμε και εμείς κάποτε φραγκάτοι και πανίσχυροι.

Η οικονομία μας "εξορθολογίζεται" με ολοένα και πιο αμερικάνικα πρότυπα, με ιδιωτικά "πανεπιστήμια" και νοσοκομεία που δεν θα σου κάνουν ούτε επέμβαση στις αμυγδαλές χωρίς να πληρώσεις 10 φορές όσα δίνεις σε φορολογία για δωρεάν υγεία. Μας τάζουν ότι έτσι θα γίνουμε Ωνάσηδες, παραβλέποντας ότι στην Αμερική 1/6 είναι τόσο φτωχός που δικαιούται συσσίτιο και ότι οι άλλοι 4.99 χρωστάνε κατά μέσο όρο 50.000 δολάρια στις τράπεζες έκαστος -χωρίς το στεγαστικό δάνειο.

Οτιδήποτε δεν θυμίζει την δική τους οικονομία είναι "ξεπερασμένο" και "τριτοκοσμικό". "Τριτοκοσμικές" οι λαϊκές αγορές, στις οποίες μικροί και ανώνυμοι βιοπαλαιστές πουλάνε τα προϊόντα τους σε εμάς χωρίς να χρειάζεται να τα δίνουν σε εξευτελιστικές τιμές σε εταιρείες, οι οποίες μετά θα τις πουλήσουν σε εμάς σε 10πλασια τιμή.

Αντίστοιχα ξεπερασμένα και "τριτοκοσμικα" τα επιδόματα, αφού αν θες να είσαι πολιτισμένος πρέπει σώνει και καλά να βάζεις και τους ανάπηρους να δουλεύουν, ενώ αν μια μάνα θέλει να κάνει παιδί να πάει την επόμενη του τοκετού στη δουλειά ή να μην το κάνει καθόλου. Η σύγχρονη φυσική επιλογή. Να μην κάνουμε παιδιά εμείς για να κάνουν οι βολεμένοι και προγουλιαστοί. Επειδή έτσι κάνουν στην Αμερική, επομένως αυτό είναι "πολιτισμός".

Το ίδιο ισχύει και για κάθε μας ηθική αντίληψη και κοινωνική συνήθεια. Μην έχετε τη παραμικρή αμφιβολία ότι αν οι φραγκάτοι και ισχυροί ήταν οι Τούρκοι και οι Πέρσες, θα δέρναμε και εμείς τις γυναίκες μας για να τους μοιάσουμε, ενώ τώρα που οι φραγκάτοι είναι οι ευρωκανίβαλοι και οι Αμερικάνοι το έχουμε ρίξει στους φεμινισμούς και την αντιπατριαρχία. Γενικά, οτιδήποτε και αν θεωρούμε πολιτισμένο, είναι κάτι που το κάνει ένας φραγκάτος και ισχυρός, είτε πρόκειται για κάτι σχετικό με οικονομικά είτε για κοινωνική ηθική.

Αυτό δεν ισχύει μόνο σε διεθνικό/διακρατικό επίπεδο: ισχύει και μέσα στις ίδιες τις χώρες. Οι υποτελείς διαχρονικά έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μοιάσουν στους αφέντες τους, ή έστω στους βολεμένους του καιρού τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ότι άτομα με μισθό 400 ευρώ μαζεύουν λεφτά για το πιο πρόσφατο iphone, μόνο και μόνο για να έχουν ένα κοινό σημείο με τους φραγκάτους. Στα ίδια μήκη κύματος και η επίσκεψη σε "χλιδάτα" clubs και καφετέριες για να βγάλουμε selfies, μήπως πείσουμε κανέναν στο facebook ότι δεν είμαστε φτωχοί.

Ας τεθεί, όμως, το ερώτημα: υπάρχει κανένας που πιστεύει όντως ότι οι έχοντες περιήλθαν στη κατάσταση στην οποία βρίσκονται κάνοντας αυτά που μιμούμαστε; Οι Αμερικάνοι π.χ. έβγαλαν τα λεφτά που έχουν από τον Αμερικάνικου τύπου καπιταλισμό με τις ιδιωτικοποιήσεις, την επι πληρωμή υγεία, τα κόστη 40.000-100.000 ευρώ το χρόνο για σπουδές σε πανεπιστήμιο, ή μήπως από τις "ηθικές" τους, π.χ. τη δήθεν "σεξουαλική απελευθέρωση" (βλ. εκπουτάνευση των γυναικών και χιμπατζοποίηση των αντρών); Δεν τα έβγαλαν από τα πετρέλαια και τις δημοκρατικές "παρεμβάσεις" σε άλλες χώρες; Ή, μέχρι πριν εναμιση αιώνα, από το δουλεμπόριο και τα σκλαβοπάζαρα;

Οι ευρωκανίβαλλοι; Έβγαλαν τον πλούτο τους από την (πιο πολιτισμένη, πιο σοσιαλίζουσα, και πιο φιλική προς τους φτωχούς, ομολογουμένως) "ευρωπαϊκή" εκδοχή του καπιταλισμού, ή από τα αίσχη της αποικιοκρατίας σε Αφρική, μέση Ανατολή, και Ινδίες, από τη συνεργασία με τους ξεζουμιστές των εργατών Σινοϊάπωνες;

Τι δεν πάει καλά με εμάς ρε παιδες; Γιατί προσπαθούμε να μοιάσουμε σε κοινωνικές οντότητες που αποδεδειγμένα δεν οφείλουν την ευημερία τους σε αυτά που τις χαρακτηρίζουν;

Και άλλα γιωργομεμες

Νεο Γιωργομεμε

Ο George Malandrakis είπε να ακολουθήσει πιστά το νέο μεμε τρεντ, με αριστερίζοντα μεμες σαν αυτό. Δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά ο βόθρος που έχουν στο κεφάλι τους οι ακροφιλελεδες/ακροπαττροιωτταις συμπυκνωμένος.

Τσακωστε ενα δικης μου παραγωγης

Παιδιά; Όχι, δεν σου χρειάζονται εσένα αυτά.

Μα τι συζητάμε τώρα, μοντέρνη ευρωπαία και μοντέρνε ευρωπαίε; Άκους εκει παιδιά και οικογενεια! Δεν σου χρειάζονται εσένα αυτά.

Η αναπαραγωγή δεν είναι ο πρώτιστος σκοπός παντος ζωντος οργανισμού από τα βακτήρια μέχρι τον άνθρωπο. Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα! Να δουλεύεις για το αφεντικό σου, ας πούμε. Τα παιδιά σου αποσπάνε τη προσοχή και σου σπαταλάνε πολύτιμο χρόνο και ενέργεια, που θα μπορούσες να τον αξιοποιήσεις για να αποφέρεις κέρδη στο αφεντικό σου. Το αφεντικό σου σε αγαπάει και πρέπει να αφοσιωθείς σε αυτό, να ζεις για να κερδίζει,, και να είσαι βέβαιη ότι αν του αυξήσεις τα κέρδη θα σε εκτιμήσει πολύ. Εξάλλου, πρέπει να πληρώσεις και τη ρημάδα τη τράπεζα, που επίσης σε αγαπάει και θα πληγωνόταν βαθιά αν παρέλειπες καμιά δόση για να πάρεις δώρο στα παιδιά σου.

Δεν χρειάζεσαι παιδιά, έχεις καριέρα. Έχεις βιογραφικό και λεφτά. Λεφτά που αφού δεν έχεις παιδιά για να τα δώσεις, θα τα ξοδέψεις σε φαγητό -να εξασφαλίσεις την ενέργεια που απαιτεί το αφεντικό σου για να δουλεύεις. Το 8ωρο είναι ξεπερασμένο στην Ευρώπη της οικονομικής Ανάπτυξης, θα δουλέψεις και κανα 10ωρο, και κανα 12ωρο. Η δουλειά σου είναι η ζωή σου και η ζωή σου η δουλειά σου. Μόνο έτσι θα είσαι ένας Χρήσιμος Άνθρωπος στο αφεντικό -λάθος γραφίδος, στη κοινωνία και την οικονομία.

Δες την υπέροχη μοδάτη τσάντα στη βιτρίνα! Να, θα μπορούσες να την αγοράσεις αν είχες παιδί; Πώς θα ακολουθήσεις τη μόδα αν έχεις παιδιά; Δικαιούσαι να έχεις και μια μοδάτη τσάντα βρε κοπέλα μου, τι να ψωνίζεις τώρα στα σκασμένα; Αν είχες παιδιά θα ήσουν σπίτι δουλειά δουλειά σπίτι και τίποτα για σένα. Τώρα που κάνεις και μια ενδιάμεση στάση στο μοδάτο μαγαζί ή στο χλιδάτο ρεστοραντ είσαι Ελεύθερη και Ανεξάρτητη. Επίσης συνεισφέρεις στην Ανάπτυξη των κερδών των επιχειρήσεων -συγνώμη, των δικών σου κερδών.

Παιδιά; Οικογένεια; Αυτά είναι ξεπερασμένα. Είναι πεπαλαιωμένα. Είναι πατριαρχικά κατάλοιπα περασμένων εποχών, από όταν η κακιά CIS πατριαρχική κοινωνία αντιμετώπιζε τη γυναίκα ως μηχανή αναπαραγωγής. Η αναπαραγωγή ήταν ένας τρόπος των μισογύνηδων να δεσμεύουν τις γυναίκες τους για να τις έχουν υπό έλεγχο, να τις έχουν να ασχολούνται με τα παιδιά όσο εκείνοι θα ήταν στο καφενείο -η μόνη τους έγνοια.

Υπάρχει και πρόβλημα υπερπληθυσμού κιόλας. Είμαστε εφτα δισεκατομμύρια σε αυτό το πλανήτη. Αν είναι δυνατόν να πολλαπλασιαστείς και εσύ. Ας κάνει οχτώ παιδιά ο Αχμέτ -ο συμπαθέστατος κύριος του διπλανού διαμερίσματος που δεν έχεις δει ποτέ τη γυναίκα του-, δεν χρειάζεται να κάνεις και η ίδια.

Εξάλλου... πώς θα γκομενίσουμε κιόλας ρε μοντέρνη ευρωπαία και μοντέρνε ευρωπαίε; Η ζωή δεν είναι να βρεις έναν άνθρωπο με τον οποίο να συνεννοείστε, να νοιάζεστε, να μοιράζεστε στιγμές και να κάνετε και παιδιά. Όχι. Η ζωή είναι μονάχα ξεπέτες. Νυχτερινές έξοδοι, φλερτ, βογγητά, και τέλος. Μοντέρνε ευρωπαίε, οι γυναίκες είναι κομμάτια κρέας για πήδημα. Μοντέρνη ευρωπαία, οι άντρες είναι πούτσες όρθιες και πορτοφόλια. Όλα είναι πούτσα, φράγκα, και εκμεταλλεύση. Είναι όλοι και όλες έτσι -φαίνεται ξεκάθαρα από τη τηλεόραση-, και για αυτό πρέπει να είσαι και εσύ έτσι.

Η ευτυχία σου μετριέται με τις ώρες δουλειάς σου και τον αριθμό των παρτνερ που σε ξεπέταξαν. Όταν θα ψοφάς στο νεκροκρέβατο, αυτά θα σκέφτεσαι και θα χαμογελάς.

Παιδιά; Οικογένεια; Όχι, δεν σου χρειάζονται εσένα αυτά. 

Δείτε πόσο ηλίθιος είναι ο Τζήμερος.

Θάνος Τζήμερος, όπως λέμε John von Neumann!

Ο άνθρωπος (λέμε καμιά μαλακία να περνάει η ώρα) που πρότεινε ως λύση στο πρόβλημα της ανεργίας οι άνεργοι να γίνουν επιχειρηματίες!
Ο άνθρωπος που απέδωσε τις ναζιστικές σφαγές σε βάρος αμάχων στους ΕΛΑΣίτες επειδή προκάλεσαν την αντίδραση των ναζί αντιστεκόμενοι (σαν να σου σπάει ένας τραμπούκος τα δόντια και να το αποδίδουν σε εσένα επειδή αντέδρασες στις φάπες του)!
Ο άνθρωπος που φαντασιώνεται πως είναι ευφυής ενώ δεν έβγαλε ούτε μια ΑΣΟΕΕ την εποχή των αιώνιων φοιτητών και ενώ υπερασπίζεται ανοιχτά τα συμφέροντα των φραγκάτων ζητιανεύοντας ψήφους από τους φτωχούς!
Ο άνθρωπος που φαντασιώνεται πως είναι... ορθολογιστής ενώ γράφει... αυτά που γράφει στο facebook!

Ο υπερευφυής αυτός, έδωσε άλλο ένα ρεσιτάλ νοημοσύνης με αυτό το άρθρο στο οποίο ισχυρίζεται πως το οχτάωρο οφείλεται στο ότι... τα αφεντικά ήθελαν να προσελκύσουν καλύτερους εργάτες αντί των αγώνων της Αριστεράς.

Ο τρισμέγιστος αυτός ορθολογιστής παρέβλεψε ότι αν ήταν έτσι δεν θα χρειαζόταν να τους το επιβάλλει ο νόμος, ότι πριν καθιερωθεί με νόμο ο κόσμος δούλευε 12ωρα και 14ωρα, ότι ο εργοδότης μεγιστοποιεί το κέρδος του όταν η αναλογία μισθού/ωρών εργασίας του εργαζομένου ελαχιστοποιείται. Είπαμε, Τζήμερος είν'αυτός.

Παρέβλεψε όμως και ότι σε έναν από τους συνδέσμους που κοτσάρει για να "τεκμηριώσει" το "επιχείρημά" του, (και συγκεκριμένα αυτόν) φαίνεται ξεκάθαρα πως το οχταωρο άρχισε να εφαρμόζεται μεταξύ 1918-1920 στις περισσότερες χώρες, όταν η Οκτωβριανή επανασταση ήταν ακόμα πρόσφατη και φοβόντουσαν άλλες αντίστοιχες στις υπόλοιπες χώρες -κάτι που αν μη τι άλλο τεκμηριώνει πληρέστατα πως το 8ωρο οφείλεται ακριβώς στους κομμουνιστές και το φόβο που είχαν τα αφεντικά για αυτούς. Ούτε καν διάβασε τα κείμενα που επικαλείται ως τεκμηρίωση.

Γεια σου Τζήμερε τζιμάνι!

Ο ψυχασθενής με το όνομα "Γιάννης Μπέζος"

Στις 2-3 ντουζίνες ηθοποιίσκων που βλέπουμε στα ελλαδικά βοθροκάναλα επειδή ήξεραν τα κατάλληλα άτομα ή "δόθηκαν" (ελπίζω να με διαβάζουν ενήλικες) σε αυτά, ενώ χιλιάδες πραγματικά Ταλαντούχοι ηθοποιοί χαραμίζονται σε συνοικιακά θεατρα επειδή δεν είναι αρκετά μπασμένοι στα κυκλώματα, ο ψυχασθενής με το όνομα "Γιάννης Μπέζος" έχει ξεχωριστή θέση.

Ξεχωριστή θέση, αλλά όχι για το ανύπαρκτο ταλέντο του. Σε όλες μα όλες τις σκουπιδοσειρές που έτυχε να τον δω κάνει τον καραγκιόζη ή την αδερφή (κάποιες πολύ κακιασμένες γλώσσες θέλουν κάθε ηθοποιό να παίζει καλύτερα τις πλευρές του εαυτού του), και το δήθεν "ταλέντο" που του αναγνωρίζει ο κόσμος είναι στα ίδια μήκη κύματος με το "χιουμορ" του Μαρκου Σεφερλη. Όσο είναι αστείος ο Σεφερλής, άλλο τόσο είναι καλός ηθοποιός ο Μπέζος. Το να έχεις ηλίθιους που σε χειροκροτάνε επειδή πλήρωσαν ακριβά για το εισιτήριο και δεν θέλουν να παραδεχτούν πως πήγαν χαμένα τα λεφτά δεν σε καθιστά ταλαντούχο.

Έχει ξεχωριστή θέση για τον καταγέλαστο ναπολεοντισμό με τον οποίο προσπαθεί να ξεπεράσει τα σύνδρομα κατωτερότητας που αισθάνεται βλέποντας άγνωστους ηθοποιούς να παίζουν καλύτερα τους ρόλους που του δίνονται. Τα σύνδρομα κατωτερότητας που αισθάνεται κάθε μέτριος, μόνο που ο εν λόγω προσπαθεί απεγνωσμένα να τα ξεπεράσει παίζοντας (εξίσου μέτρια με τους άλλους ρόλους του πλην του καραγκιόζη και της αδερφής) τη δήθεν "αριστοκράτισσα" που "στραβώνει" όταν της μιλάνε ή έστω τη κοιτάζουν άτομα από κατώτερα κοινωνικά στρώματα.

Ο ψευτοναπολεοντισμός του κώλου έφτασε στο αποκορύφωμά του με το πρόσφατο ξεφτιλίκι του να αρχίσει να φωνάζει από τη σκηνή σε γυναίκα που τον έβγαλε φωτογραφία. Ο θλιβερός καραγκιοζάκος της μετριότητας φέρθηκε σαν να ήταν η πρώτη φορά που τον έβγαλαν φωτογραφία -δεν έχουμε δει ποτέ φωτογραφία του στο ιντερνετ και συνιστούσε παραβίαση των προσωπικών του δεδομένων.

https://www.athensmagazine.gr/article/gossip/400581-tragikos-giannhs-mpezos-h-aparadekth-kinhsh-poy-pagwse-toys-pantes

Ο ψυχασθενής με το όνομα "Γιάννης Μπέζος" θα αρπάξει μήνυση και αγωγή που θα είναι όλη δική του, και μετά χαράς θα πάμε όλοι μάρτυρες να καταθέσουμε εναντίον του. Ας κάνει τώρα στο δικαστήριο τον καραγκιόζη μήπως και τον λυπηθεί.

Με αφορμή του παρόν θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στους ψ υ χ α σ θ ε ν ε ί ς να παίρνουν την α γ ω γ ή τους.

Ο μύθος της φιλελε νοημοσύνης

Είναι γνωστό ότι οι (πάνσοφες) μηχανές φροντιζουν να μας εμφανίζουν διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά μας. Συχνά-πυκνά όμως εμφανίζονται πράγματα τα οποία, ναι μεν θα μας ενδιέφεραν, αλλά όχι με την έννοια που φαντάζονταν οι διαφημιστές.

Έτσι και σε εμένα εμφανίστηκε στις διαφημίσεις αυτό το μνημείο Βλακείας, σχετικό με το "μύθο του Σκανδιναβικού θαύματος". Αφήνω κατά μέρους τις εισαγωγές και προβαίνω σε μερικές παρατηρήσεις γύρω από τα καταγέλαστα γραφόμενα.

Ανάμεσα στο 1870 και το 1936 η Σουηδία απολάμβανε την υψηλότερη ανάπτυξη στον βιομηχανικό κόσμο. Το 2008 μετά το πείραμα του τρίτου δρόμου βρισκόταν στην δέκατη τρίτη θέση. 

Correlation is not causation, που λένε και οι φίλοι μας τα αμερικανά. Πέραν του ότι το ότι συνέβη μετά το πείραμα του τρίτου δρόμου δεν αποδεικνύει καμία αιτιακή συσχέτιση, η καταγέλαστη αυτή "ανάλυση" του χαβαλέ παραβλέπει τις χίλιες μύριες περιπτώσεις οικονομιών χωρίς μεγάλη κρατική παρέμβαση που βρέθηκαν πολλές θέσεις πιο κάτω στον αντίστοιχο πίνακα, και τα εν γένει σκαμπανεβάσματα σε αυτές τις λίστες. 

Ταυτόχρονα η Σουηδία ήταν το 1975 η τέταρτη πιο πλούσια χώρα στον κόσμο, φτάνοντας στα μέσα του 1990 έπεσε στην δέκατη τρίτη θέση.
Ο συμπαθέστατος διαφημιστής του εν λόγω χαρτόπακου "ξεχνάει" ότι οι δείκτες που αφορούν στο πόσο πλούσια είναι μια χώρα μετράνε τα κέρδη των... ήδη φραγκάτων, και όχι του απλού λαού. Ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα θα αναφέρω τη Τουρκία του 2010, που θεωρείτο (και ήτο) ένα ζάμπλουτο κράτος, πλην όμως με φτωχότατους κατοίκους. Οι δείκτες κρατικού πλούτου δεν αντικατοπτρίζουν το βιωτικό επίπεδο του λαού. Απολύτως αδιαφορότατο αν έπεσε μερικές θέσεις στα χαρτιά, όταν στη πραγματική οικονομία ο κόσμος ήταν πιο άνετος απ'ό,τι πριν. 

Ο ρυθμός δημιουργίας επιχειρήσεων στη διάρκεια της εποχής του τρίτου δρόμου ήταν τρομακτικά μικρός. Το 2004, 38 από τις 100 μεγαλύτερες εταιρείες της Σουηδίας είχαν ξεκινήσει ως ιδιωτικές εγχώριες επιχειρήσεις. Από αυτές τις εταιρείες μόνο δύο δημιουργήθηκαν μετά το 1970. 
Τα επίπεδα βλακείας εδώ καταντούν εξοργιστικά. Είναι παγκοίνως γνωστό ότι απαξ και μια χούφτα μεγάλων εταιρειών "εδραιωθεί" σε μια οικονομία είναι απίστευτα δύσκολο να αναδειχθούν και άλλες, και συνήθως θέμα τύχης. Δείτε, για παράδειγμα, τα αυτοκίνητα. Πόσο πιθανό είναι μια νέα μάρκα -άσχετη με τις ήδη υπάρχουσες και όχι θυγατρική τους- να ανταγωνιστεί τις καλά εδραιωμένες π.χ. Porsche και Hyundai; Αν μαζευτούμε 100 νοματαίοι και ανοίξουμε εργοστάσιο αυτοκινήτων, ακόμα και επενδύοντας εκατομμύρια, θα υπάρξει κανένας που θα ψωνίσει το δικό μας αντί μιας Mercedes; Δεν είναι λογικό να μην μπαίνουν εύκολα νέες εταιρείες στις λίστες των μεγάλων εταιρειών -ειδικά στις καπιταλιστικές οικονομίες;


Δεν έχω διαβάσει το καθ'αυτό βιβλίο (κάτι που φυσικότατα και θα κάνω όταν ευκαιρήσω, μόνο και μόνο για να αισθανθώ ανώτερος από τους εγκεφαλικά ανάπηρους που παίρνουν αυτές τις αστειότητες στα σοβαρά), αλλά η σύνοψή του υπεραρκεί για να καταλάβει κάποιος τι είδους "φρούτο" είναι. Αν αναλογιστούμε μάλιστα ότι στη διαφήμιση αναφέρονται τα πιο "αδιάσειστα" επιχειρήματα του βιβλίου, για να πειστούν οι όποιο ενδιαφερόμενοι ότι όντως αποδομεί τη πραγματικότητα που βαφτίζει μύθο, μπορείτε να φανταστείτε τι επιπέδου και γραμμής επιχειρηματολογίας θα είναι τα άλλα.

Μετά από αυτή την αστειότητα επιβάλλεται να δημοσιευθεί και ένα αντίστοιχο βιβλίο με το μύθο της φιλελέ νοημοσύνης.

Φίλτατοι φιλελεδες, οι καλύτεροι εξ'υμών είναι οι ανευφυείς. Οι άλλοι -οι χειρότεροι- είναι εκείνοι που γράφουν αυτά τα "βιβλία" (δεν είναι βιβλίο ο κάθε χαρτόπακος) για να χειροκροτάνε οι πρώτοι. 

Τα παραμύθια των "αρχόντων" τότε και τώρα

Κάποτε οι άρχοντες δικαιολογούσαν την εξουσία τους επικαλούμενοι καταγωγή από θεούς και ήρωες. Ο Φαραώ όφειλε την εξουσία του στην ένδοξη/θεόσταλτη καταγωγή του, και οι υποτελείς του ήταν υποτελείς από την ταπεινή/όχι-τόσο-θεόσταλτη δική τους καταγωγή. Οι Ινδοί ηγεμόνες την όφειλαν επίσης στην ένδοξη/θεόσταλτη καταγωγή τους, μα και στο "πεπρωμένο" τους -ήταν το "κάρμα" τους να είναι άρχοντες και ήταν το "κάρμα" των υποτελών να είναι υποτελείς.

Αργότερα, και επειδή η καταγωγή ήταν εύκολα αμφισβητήσιμη, οι άρχοντες δικαιολογούσαν την εξουσία τους επειδή ήταν κοντά στο "Θεό". Ο Βυζαντινός Αυτοκράτωρ ήταν ο επίλεκτος του Θεού, όπως και οι βασιλείς της Αγγλίας. Ο Πάπας μιλούσε με το Θεό αυτοπροσώπως και τα λόγια του ήταν οι εντολές του Πατρός. Ο μεγαλογαιοκτήμονας ήταν και αυτός κοντά στον Κύριο. Εσύ, ο υποτελής, ζούσες στη μιζέρια επειδή ήσουν "αμαρτωλός", και "όχι αρκετά πιστός".

Οι άρχοντες σήμερα δεν είναι πολιτικοί ηγεμόνες αλλά οικονομικοί γίγαντες που κυβερνούν απ'τα παρασκήνια. Τραπεζίτες. Μεγαλοβιομήχανοι. Εφοπλιστές. Επενδυτές. Επιχειρηματίες. Οι πάσης φύσεως φραγκάτοι και προγουλιαστοί. Σε αυτή τη σύγχρονη φεουδαρχία -όπου ο εργαζόμενος δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ αντί πινακιου φακης σαν μεσαιωνικός δουλοπάροικος-, τη θέση των γαιοκτημόνων την έχουν άλλοι, μικρότεροι άρχοντες, που με την εύνοια των μεγαλοκαρχαριών και του νόμου εξαγοράζουν το μόχθο του εργαζόμενου με εκβιαστικά διλήμματα.

Σήμερα, μετά το διαφωτισμό και την επισφαλή θέση των θρησκειών, οι άρχοντες -μικροί και μεγάλοι- δικαιολογούν την εξουσία τους με την... εργατικότητα και την... εξυπνάδα τους. Το ότι είναι ψηλά οφείλεται στο πολύ υψηλό IQ που έχουν. Στο ότι δούλεψαν σκληρά και επίμονα, και έχτισαν την αυτοκρατορία τους με τον τίμιο ιδρώτα τους. Στο ότι είχαν αληθινή θέληση και πίστεψαν στον εαυτό τους. Εσύ είσαι φτωχός επειδή είσαι ηλίθιος, επειδή είσαι τεμπέλης και κοπρόσκυλο, και επειδή σου λείπει το "πνεύμα αποταμίευσης".

Στα παραμύθια των αρχόντων, τότε και τώρα, υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: αυτοί έτσι γεννήθηκαν και έτσι θα μείνουν, και εσύ επίσης έτσι γεννήθηκες και έτσι θα μείνεις. Είναι η φύση σου να είσαι από κάτω, και η φύση τους να σε καβαλάνε. Γι'αυτό και πρέπει να το υπομείνεις καρτερικά. Και έτσι να ζουν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα.

Πόσο ξεφτιλισμένοι οι καιροί που οι γνωριμίες βαφτίζονται "εργατικότητα", η καθαρή τύχη "ιδρώτας", η πονηριά "ευφυΐα", η παρανομία "θέληση", και η εκμετάλλευση των άλλων "πνεύμα αποταμίευσης".

Ιδιωτικά "πανεπιστήμια"

Επιτέλους! Ιδιωτικά πανεπιστήμια και εδώ! Τώρα τα διαρκώς υποχρηματοδοτούμενα δημόσια θα "βελτιωθούν δια του ανταγωνισμού" με τα ιδιωτικά ψιλικατζίδικα έτοιμων πτυχίων.

Εξάλλου, ο ιδιώτης που θα ανοίξει ιδιωτικό πανεπιστήμιο δεν είναι ένας επιχειρηματίας με μόνο στόχο το κέρδος, αλλά κάποιος με ανιδιοτελέστατο ενδιαφέρον για την επιστημονική έρευνα. Δεν θα προτιμήσει να δίνει τα πτυχία αβέρτα-κουβέρτα για να μην πάνε οι πελάτες σε κάποιον ανταγωνιστή του που απλά τα πουλάει, να είστε σίγουροι.

Τώρα πώς θα καταφέρει ένα κράτος που δεν ηδύνατο να επιβληθεί ούτε στα δικά του πανεπιστήμια, να επιβάλει προδιαγραφές και αξιοκρατία στα ιδιωτικά, ψιλά γράμματα και υποσημειώσεις.

Αφού εκπολιτιστήκαμε και θα έχουμε ιδιωτικά "πανεπιστήμια" το επίπεδο της παιδείας μας θα βελτιωθεί θεαματικότατα. Θα υπάρξουν και κέρδη από τη φορολογία, θα δείτε.

Βέβαια... θα μπορούσαμε να βάλουμε στα δημόσια πανεπιστήμια κάποιες θέσεις με δίδακτρα για να υπάρχουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη για το κράτος, καθώς και για να επιλυθεί το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης, αλλά... αν δεν έχουν κέρδη οι προγουλομπαλάδες δεν είναι #ανάπτυξη.

ΥΓ: Ψιλά γράμματα που στις περισσότερες χώρες τα πανεπιστήμια με δίδακτρα είναι δημόσια
ΥΓ2: Αν αρρωστήσει το παιδί σου προτίμησε γιατρό από ιδιωτικό "πανεπιστήμιο". Το γκαζόν τους είναι καλύτερα κουρεμένο άρα βγάζουν σοβαρούς επιστήμονες, αλήθεια.

Και άλλο γιωργομεμε

Επεξεργασία καπιταλιστικής μουφιας που κυκλοφορεί στο ιντερνετ