Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016

Δυο βραχύλογες βιβλιοκριτικές

1. Yuval Noah Harari - A brief history of humankind 

Από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που έχω διαβάσει στη μέχρι τώρα ζωή μου -παρά τις όποιες διαφωνίες μου. Το πόνημα του Yuval Noah Harari αποτελεί μια από τις περιεκτικότερες -έστω και συνοπτικές- περιγραφές της ανθρώπινης ιστορίας, και παρέχει άφθονη τροφή για σκέψη όσον αφορά το παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο Yuval Noah Harari πιάνει την ιστορία του ανθρωπινου γένους από την εποχή των σαβάνων/σπηλαίων και συνεχίζει ως τις μέρες μας και το πιθανό μέλλον αναλύοντας τα πάντα: τη βιολογική εξέλιξη, το στάδιο του κυνηγού-συλλέκτη, τη διαμόρφωση των κοινωνιών, την αγροτική επανάσταση, την επινόηση της γραφής, την νομοθεσία, τη θρησκεία, τον πολιτισμό, τις αυτοκρατορίες, την επιστήμη, την πολιτική, και τέλος πάντων ό,τι σχετίζεται με την ανθρωπότητα και τη συνολική ιστορία της. 

Πέρα από τις αρκετά ενδιαφέρουσες ιστορικές και ανθρωπολογικές λεπτομέρειες στις οποίες υπεισέρχεται (αν και ενδεχομένως να βρει κάποιος μικροανακρίβειες -π.χ. στο σημείο που ο Ηφαιστίωνας παρουσιάζεται ως ερωτικός σύντροφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου), δίνει στον αναγνώστη μια πολύ ιδιαίτερη οπτική γωνία σε μια μεγάλη πληθώρα ζητημάτων -και για μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού η ανάγνωση αυτού του βιβλίου θα είναι πραγματική εμπειρία.

Από τα πιο ενδιαφέροντα (κατ'εμέ) σημεία του είναι τα αφορούντα στην ανάπτυξη των αυτοκρατοριών και την επιρροή τους στους υπ'αυτών κατακτηθέντες λαούς, στην εξέλιξη του καπιταλισμού (που, αν και του αναγνωρίζει κάποια προβλήματα, τον αντιμετωπίζει ως κάτι το μάλλον καλό), και στην παγκοσμιοποίηση (την οποία επίσης βλέπει ως θετική). Προσωπικά, έχω αρκετές διαφωνίες και ενστάσεις πάνω στα γραφόμενα, αλλά και να διαφωνεί κάποιος παραμένουν απείρως ενδιαφέροντα. 

Αν κάποιος θέλει να μάθει το σκεπτικό των υπέρ της παγκοσμιοποίησης... είναι ένα άψογο βιβλίο. Και να διαφωνείς, δεν μπορείς παρά να εντυπωσιαστείς από τον τρόπο σκέψης. Κυρίως όμως μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα και μικροπραγματάκια γύρω από την ανθρωπότητα, τις ανά τον κόσμο κοινωνίες, και διάφορα ιστορικά γεγονότα. 


Συνιστάται: σε κάθε φιλομαθή και σε κάθε άτομο που μέσω της ανάγνωσης θέλει να ανακαλύψει νέους τρόπους σκέψης και ενδεχομένως νέες αλήθειες.

Δεν συνιστάται: σε όποιον διαβάζει για να ενισχύσει ήδη υπάρχουσες πεποιθήσεις.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2. Guy Sajer - Ο ξεχασμένος στρατιώτης 

Ομολογώ πως το αδικώ αρκετά που δεν του αφιερώνω δική του ανάρτηση. Όποια και αν είναι τα αγαπημένα μου λογοτεχνικά βιβλία αυτό είναι σίγουρα στη πρώτη πεντάδα, και πιστεύω ακράδαντα πως αν είχε γραφτεί αντίστοιχο λογοτεχνικό αριστούργημα από άτομο που πολέμησε στη πλευρά των συμμάχων θα είχε γίνει best-seller.

Ο Guy Sajer είναι ένας γαλλογερμανός συγγραφέας που κατατάχθηκε στη Wehrmacht σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, και κατέληξε στο ανατολικό μέτωπο περίπου όταν μόλις είχε αρχίσει να χάνει έδαφος Γερμανικός στρατός. Έλαβε το βάπτισμα του πυρός στο Belgorod και βίωσε στο πετσί του όλη την υποχώρηση της Wehrmacht ώσπου συνελήφθη από τους (δυτικούς, ευτυχώς για εκείνον) συμμάχους λίγο πριν το τέλος του πολέμου.

Στο βιβλίο "ο ξεχασμένος στρατιώτης" περιγράφει με ανατριχιαστικό τρόπο τις εμπειρίες του από τον μέτωπο, χωρίς να περιορίζεται στις περιγραφές των μαχών. Περιγράφει εκτενώς και τα συναισθήματα του απλού στρατιώτη -την απώλεια, τη νοσταλγία, τις φιλίες που πιάνει για να χαθούν από μια σφαίρα-, τις κακουχίες που αναγκάζεται να υπομείνει, και τις σκέψεις που τον ταλανίζουν στο χαράκωμα.

Οι περιγραφές -μαχών και συναισθημάτων- είναι μοναδικές στο είδος τους. Μπορεί να σε κάνει να ξεπαγιάζεις αναφερόμενος στο κρύο του μετώπου, και τα γραφόμενα γύρω από την αποτρελαντική πείνα των Γερμανών κατά την υποχώρηση το καθιστούν μια από τις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Φυσικά, από το βιβλίο δεν λείπει και ο ρομαντισμός, καθώς ο συγγραφέας είχε κοπέλα στη πατρίδα και η σκέψη ότι ίσως κάποτε την ξαναέβλεπε ήταν η μόνη του παρηγοριά στα όσα βίωνε.

Αυτό το βιβλίο δίνει στον αναγνώστη να καταλάβει κάτι που είναι στα όρια της ύβρεως στην Ευρώπη των Συμμάχων: και οι στρατιώτες του άξονα είχαν ψυχή. Δεν μπορώ να αποφανθώ ως προς το κατά πόσον φαίνεται λογοτεχνικό αριστούργημα στην Ελληνική του εκδοχή λόγω της άψογης μετάφρασης και κατά πόσον είναι έτσι σε όλες τις γλώσσες και δεν διαφημίστηκε αρκετά επειδή περιγράφει τον πόλεμο από τη πλευρά του άξονα, αλλά θεωρώ το δεύτερο σενάριο σημαντικά πιθανότερο.

Πιο συγκλονιστικό κομμάτι του βιβλίου, η πολιορκία του Memel. Μια υποσημείωση του δευτέρου παγκοσμίου, που στα σχετικά βιβλία μόλις που της αφιερώνονται λίγες αράδες, στο βιβλίο του Sajer ζωντανεύει με τα μελανότερα χρώματα και από δευτερεύουσα αψιμαχία μικρών αποσπασμάτων μετατρέπεται σε κόλαση επί της γης. Η πολεμική ιστορία είναι τρομακτικά λειψή, γιατί οι στρατηγικές περιγραφές στις οποίες, τυπικά, αναλώνεται δεν λένε τίποτα για την εμπειρία που βιώνει ο στρατιώτης.


Συνιστάται: σε όποιον θέλει να μάθει για τον δεύτερο παγκόσμιο όπως πραγματικά ήταν, χωρίς δάφνες και "ιδεολογίες".

Δεν συνιστάται: σε όποιον αρέσκεται στο να φαντασιώνεται τους ταλαίπωρους στρατιώτες των ναζί, θύματα της χιτλερικής παράνοιας, ως δαίμονες.

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016

Κείμενο περί μετανάστευσης από την Οριανα Φαλάτσι

Δεν χρησιμοποιώ το παρόν ιστολόγιο για αναδημοσιεύσεις άρθρων και κειμένων, αλλά σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση.

Το παρακάτω κείμενο (παρατιθέμενο όπως το βρήκα στο odosdrachmis.blogspot.gr) πρέπει να διαβαστεί από κάθε αριστερό (ή μάλλον "αριστερό") που επικαλείται το ότι υπήρξαν και οι παππούδες μας μετανάστες ως "αντεπιχείρημα" κατά των όσων λένε όσοι (συνήθως ακροδεξιοί, δυστυχώς) μιλάνε κατά της μαζικής μετανάστευσης.

Η μετανάστευση από μόνη της δεν είναι κάτι κακό -και τη στιγμή που ο ίδιος σκοπεύω να μεταναστεύσω, μπορώ να δείξω μεγάλη κατανόηση σε κάποιον που επιλέγει μια ξένη χώρα ως τόπο διαμονής-, αλλά αυτό ισχύει εως έναν βαθμό. Η μαζική μετανάστευση ανειδίκευτων, και μάλιστα από χώρες με μεγάλη πολιτισμική διαφορά (π.χ. ισλαμικές), ζημιώνει την οικονομία και τη κοινωνία αντί να τις ωφελεί, και ευνοεί την άνοδο της ακροδεξιάς. 

Τα ποσοστά που παίρνουν τα ακροδεξιά κόμματα δεν οφείλεται κατ'αποκλειστικότητα σε περιορισμένη κατανόηση της ζωής και της πολιτικής από τα πλήθη· οφείλεται εν πολλοίς και στις αποτυχημένες μεταναστευτικές πολιτικές.

Την τρανταχτή απόδειξη επ'αυτού αποτελεί η Σουηδία. Μέχρι πριν 15 χρόνια ήταν μια από τις καλύτερες χώρες στον πλανήτη για να ζει κάποιος -και σήμερα πάει από το κακό στο χειρότερο, κυρίως λόγω της μαζικής μετανάστευσης από τριτοκοσμικές χώρες. Αν και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος σουπερ-Αϊνστάιν για να κατανοεί πως όταν φέρνεις τον τρίτο κόσμο στη χώρα σου γίνεσαι και ο ίδιος τριτοκοσμικός, οι Σουηδοί πολιτικοί και ψηφοφόροι δεν το κατάλαβαν έγκαιρα... Τώρα, εκτός της αλλοίωσης της κοινωνίας τους από τους ισλαμιστές, έχουν να αντιμετωπίσουν και την άνοδο της ακροδεξιάς. 

Και για την μετανάστευση πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο. Σε πρώτη μοίρα το κράτος πρέπει να φροντίζει, όχι τόσο να είναι περιορισμένος ο αριθμός των καθ'αυτών μεταναστών όπως πολλοί θεωρούν, όσο εκείνοι που έρχονται να είναι εξειδικευμένοι κάπου και με λευκό ποινικό μητρώο (με εξαίρεση ίσως μικροκαταδίκες, π.χ. εξύβρισης, ή αδικήματα που τελέστηκαν πριν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα). Αυτό θα ήταν πολύ πιο πρακτικό και ουσιώδες από το να κλείνουμε τις πόρτες σε επιστήμονες και άλλους εργάτες που τιμούν τη χώρα μας επιλέγοντας να ζήσουν σ'αυτή (σε ένα παράλληλο σύμπαν, γιατί σ'αυτό και οι ίδιοι οι Έλληνες επιστήμονες μεταναστεύουν).

Περιορισμένος πρέπει να είναι ο αριθμός των ανειδίκευτων μεταναστών, και εκείνων που καταφεύγουν σε μια χώρα ως πρόσφυγες -καλός είναι και ο ανθρωπισμός, αλλά μόνο στο μέτρο που δεν σπαταλάει μεγάλο μέρος των φόρων σε επιδόματα.

Το παρακάτω γράφτηκε από την Οριάνα Φαλάτσι -στην Ελλάδα γνωστή πιότερο ως σύντροφος του Αλέκου Παναγούλη. Τα bold και οι υπογραμμίσεις στο κείμενο είναι του γράφοντος την εισαγωγή, όστις δεν υιοθετεί απαραίτητα όλες τις εν αυτω εκπεφρασμένες απόψεις.


-------------------------------------------

Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:

Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οι περιοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις, ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. 

Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση, υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει. Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. 

Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής. Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

Ένας τρόπος να αυξηθούν τα κρατικά έσοδα

Η ανεπάρκεια της ελλαδικής παιδείας ωθεί πολλούς γονείς στο να καλύψουν τα κενά της μόρφωσης των παιδιών τους στέλνοντάς τα σε φροντιστήρια -τόσο για τις ξένες γλώσσες όσο και για τη προετοιμασία των πανελληνίων.

Ακόμα και αν δεχτούμε πως δεν τρέχει τίποτα με το να στέλνεις το παιδί σου σε φροντιστήριο για να προετοιμαστεί για τις πανελλήνιες, μιας και μόνο μέσω αυτών μπορεί να περάσει στο πανεπιστήμιο (κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει και η δυνατότητα να μπεις στη σχολή που επιλέγεις με διαδικασία αντίστοιχη των κατατακτηριων και ως απλός απόφοιτος λυκείου, αλλά αυτό ας το αφήσουμε για άλλη ανάρτηση) και πιθανότατα θα χρειαστεί και ενισχυτική διδασκαλία, είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά σε ένα σύστημα παιδείας που αδυνατεί να διδάξει στους μαθητές ακόμα και τη διεθνή γλώσσα, ωθώντας τους στο να επιλέγουν να τη μάθουν σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια.

Εκτός από εκείνους που φοίτησαν σε ιδιωτικά σχολεία, οι υπόλοιποι ξέρουμε πως η ώρα της ξένης γλώσσας στα δημόσια ήταν (και παραμένει) η ώρα του παιδιού. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στο ότι άπαντες πηγαίναμε σε φροντιστήρια για να τη διδαχθούμε οπότε δεν είχαμε κίνητρο να προσέχουμε: οφείλεται και στο ότι στα σχολεία δεν διδάσκεται με υλικό που να μπορεί να αφήσει κάτι στους μαθητές -ο λόγος για τον οποίον επιλέξαμε τα φροντιστήρια για την εκμάθησή της εξαρχής. Θα θυμάστε τα γελοία βιβλία και το περιορισμένο ακουστικό υλικό των Αγγλικών του σχολείου... Μαθαίνει κάποιος ξένη γλώσσα μ'αυτά; Αναγκαστικά, στραφήκαμε προς τα φροντιστήρια.

Αμφισβητώ το ότι υπάρχουν άτομα που βρίσκουν λογικό το να πληρώνεις ακόμα και για την εκμάθηση της διεθνούς γλώσσας, δίχως τη γνώση της οποίας δεν προσλαμβάνεσαι σε κανένα σοβαρό ποστο -εκτός ίσως από τους... ιδιοκτήτες φροντιστηρίων και τους αντίστοιχους απασχολούμενους. Και, πέραν του παραλογισμού αυτού, ουδείς εγγυάται πως στα φροντιστήρια θα μάθει το παιδί του τη γλώσσα σωστά.

Η μεγάλη πλειοψηφία των φροντιστηρίων δεν αποβλέπει στο να διδάξει σωστά την εκάστοτε γλώσσα στους μαθητές, να τους μάθει να χρησιμοποιούν ορθά τις λέξεις και τις εκφράσεις της (η

Περί καμένων σημαιών

Μαλάκες, τι στο πούτσο; Τρεις μέρες μετά και εξακολουθούν να ασχολούνται με το κάψιμο της σημαίας στις πορείες για το Πολυτεχνείο! Πόση ειδωλολατρεία σας δέρνει ρε παττροιοτταις;

Είμαι κατά του καψίματος της σημαίας (για λόγους που εξηγώ και παρακάτω), αλλά...

Η σημαία, αγαπητοί μου ειδωλολάτρες, δεν είναι κάτι το "ιερό", παρά κάτι που διδάχθηκες στη παιδική σου ηλικία να θεωρείς ως τέτοιο και σκαλώνεις μ'αυτή τη πεποίθηση για όλη σου τη ζωή. Αν οι γονείς σας είχαν ένα τροχαίο όταν ήσασταν βρέφη και σας υιοθετούσε μια οικογένεια Βουλγαρων, θα διδασκόσασταν να θεωρείτε "ιερή" τη Βουλγαρική σημαία αντί της Ελληνικής.

Τι θέλω να πω μ'αυτό;

Ότι ακριβώς όπως οι σκύλοι του Παβλοφ (νο οφφενς) διδάχθηκαν να τους τρέχουν τα σάλια όποτε άκουγαν καμπανάκι, έτσι και εσείς διδαχθήκατε να συγκινείστε όποτε βλέπετε τη σημαία, και να μισείτε όποιον τη καίει.

Η ιερότητα της σημαίας δεν είναι κάτι το υπαρκτό, ούτε κάτι στο οποίο καταλήγεις δια της λογικής, παρά κάτι που σου βάζουν στο κεφάλι όταν είσαι μπεμπέ και υφίσταται *αποκλειστικά και μόνο στη φαντασία σου*.

ΠΡΟΣΟΧΗ:
ΔΕΝ λέω πως η σημαία δεν έχει αξία ή είναι τελείως για πέταμα. Οι σημαίες και τα σύμβολα έχουν σκοπό ύπαρξης -και αυτός δεν είναι άλλος από το να σου θυμίζουν πως υπάρχουν πράγματα πιο σημαντικά από το τομάρι σου.

Προσωπικά, όταν βλέπω τη σημαία, αν και δεν αισθάνομαι συγκίνηση, ούτε τη θεωρώ ιερή, σκέφτομαι πως υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι πιο σημαντικά από τη πάρτη μου. Το κοινωνικό σύνολο στο οποίο υπάγομαι, ο λαός με τον οποίο μεγάλωσα, το μέρος στο οποίο ζω, μαζί με τα καλά τους και τα κακά τους, όλα αυτά έχουν μεγαλύτερη αξία από τον τυπά που με κοιτά στον καθρέφτη.

Το θέμα είναι, πως ενώ εγώ την έχω ταυτίσει με έναν λαό (έστω και σκάρτο) κάποιοι άλλοι την έχουν ταυτίσει με τον Άδωνη, τον Τσίπρα, τον Μαρινάκη, τον Μπόμπολα, και άλλους συμπαθέστατους.

Τη στιγμή που, ως ανεφέρθη, η αξία ενός συμβόλου δεν είναι κάτι που υπάρχει αντικειμενικά -και είναι, ως ανεφέρθη, κάτι φανταστικό-, ο καθένας στον δικό του, υποκειμενικό, κόσμο μπορεί να του δώσει άλλο βάρος.

Για εσάς, η σημαία είναι κάτι ιερό (αξία θετική). Για εμένα, είναι κάτι σχεδόν αδιάφορο, που όμως μου θυμίζει ότι ανήκω κάπου (αξία κάπως πιο πάνω από ανύπαρκτη). Για άλλους όμως, είναι το σύμβολο αυτών που μας γαμάνε τη ζωή (αξία αρνητική).

Αντί να τα βάζετε με αυτούς που τη καίνε... βαλ'τε τα με αυτούς και αυτά που ευνόησαν την ύπαρξη ατόμων που δίνουν αρνητική αξία σε κάτι που κανονικά θα θεωρούσαν ως σημαντικό, ή και "ιερό".

Πάντως... και να μην καιγόταν από εκείνους θα κατέληγε σε κάποιον σκουπιδότοπο, όπως και τα περισσότερα σημαιάκια που αγοράζετε για να ανεμίσετε μια-δυο μέρες προτού τα πετάξετε. Προτείνω να κάνετε ό,τι και οι ισλαμιστές -που δεν πετάνε ποτέ αντίγραφο του κορανίου και τα μαζεύουν μάλιστα σε βιβλιοθήκες που υπάρχουν αποκλειστικά για πανάρχαια κορανια.

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

ΠΟΣΟ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ 'MURICAΝΟΣ!

Σήμερα οι συμπαθέστατοι Αμερικάνοι  εξέλεξαν πλανητάρχη ένα άτομο χωρίς σαφές οικονομικό πλάνο, που τα μόνα πράγματα που έχει να πει είναι για τον "κίνδυνο των μεταναστών", που απορρίπτει (παρά τα στοιχεία) το φαινόμενο του θερμοκηπίου ως Κινέζικη συνωμοσία για να μειωθεί η ανταγωνιστικότητα της Αμερικανικης οικονομιας, και που ανέβηκε ψηλά ξεζουμίζοντας επιχειρήσεις και φτάνοντάς τες στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Για να μην αναφερθούμε στις ιδιοτροπίες και την ανισορροπία του, ή την επιμονή του στη κατάργηση του obamacare (της μόνης κίνησης Αμερικανου προεδρου που βοηθάει ουσιωδώς τους μη-έχοντες), ή τις δηλώσεις υπέρ της χρήσης πυρηνικών όπλων, ή τις άπειρες αρλούμπες που έχει πετάξει κατά καιρούς...

Αλλά τι να περιμένεις από έναν λαό που σε ποσοστό 42% πιστεύει ότι η γη δημιουργήθηκε πριν 6000 χρόνια; Όσο πιο βλάκας, τόσο πιο ακροδεξιός.

Μέχρι πρότινος θεωρούσα ότι οι Έλληνες είναι ο ηλιθιότερος λαός της δύσης -διατηρώντας κάποιες επιφυλάξεις για τους Αμερικάνους ουγκα ουγκα. Τώρα ξέρω με σιγουριά πως δεν έχουμε εμείς τα πρωτεία της βλακείας.

Πόσο χαίρομαι που δεν είμαι 'muricάνος!

ΥΓ: Και η Κλίντον σκατά είναι, αλλά το μη χείρον βέλτιστον.

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016

Χροισει αβγει: Ένας τεράστιος σύλλογος καθυστερημένων και ψυχοπροβληματικών.

Με αφορμή τη πρόσφατη δολοφονική επίθεση σε ιδιοκτήτη γυμναστηρίου.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θα ήταν βλακώδες να ισχυριστούμε πως είναι η καθ'αυτή χρυσή αυγή που ευθύνεται για το πρόσφατο περιστατικό, το οποίο ανάγεται σε προσωπικές -άσχετες με τη πολιτική- αντιπαραθέσεις των εμπλεκομένων.

Αδιαμφισβητήτως, το καταγέλαστο πολιτικό υποπροϊόν της ΧΑ, απαύγασμα της κοινωνικής σαπίλας του ξεφτιλισμένου μας Μπουρδελιστάν, φέρει την ευθύνη για πολλές εγκληματικές ενέργειες. Όχι όμως και για αυτή. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τις ενέργειες ενός (ακόμα) ψυχοπροβληματικού, που (φυσικότατα) έτυχε να επιλέξει το συγκεκριμένο κόμμα για να πολιτευτεί.

Εγείρει όμως ορισμένα ερωτήματα το πώς "τυχαίνει" τόσα και τόσα προβληματικά στοιχεία να υπάγονται στο μαντρί της κοιρσειςαμπγεις. Προβληματικοί, βέβαια, υπάρχουν σε όλους τους χώρους, αλλά στη ΧΑ το ποσοστό είναι σημαντικά υψηλότερο -και μάλλον ο κανόνας.Γιατί άραγε; Κάμποσοι λόγοι.

1. Ο εθνουγκανισμός* και οι συναφείς ιδεολογίες συγκινούν πρωτίστως αγράμματους. Όποιος είναι υπερβολικά στούρνος για να στοχαστεί με κοινωνικούς και οικονομικούς όρους, το ρίχνει στη "μπαντρειδα", το "αιθνως", τη "φοιλει", και άλλα τέτοια βαθυστόχαστα και φιλοσοφημένα. Εξού και η απουσία πνευματικών ηγετών της εν λόγω ιδεολογίας (με εξαίρεση 3-4 κεφάλια που βγάζουν έναν σκασμό λεφτά), καθώς και ο τρομακτικά περιορισμένος αριθμός διανοουμένων που τάσσονται με αυτό το ρεύμα.
Οι αγράμματοι ως γνωστόν έχουν μεγαλύτερη ροπή στην εγκληματικότητα -οπότε δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς.

2. Άτομα με πάσης φύσεως ψυχολογικά, που αισθάνονται την εσωτερική ανάγκη να το παίξουν "κακοί", το ρίχνουν στο ναζισμό γιατί, ε, αυτή είναι η πιο κακιασμένη ιδεολογία.
Σημειωτέον ότι πολλοί τη συνδυάζουν με την αντίστοιχη κακιασμένη θρησκεία (ο ίδιος ο ΝΓΜ είχε γράψει ποιήματα για τον εωσφόρο).
Και αυτά τα άτομα έχουν μεγαλύτερη ροπή προς τη βία και την εγκληματικότητα.

3. Κάθε καθυστερημένος βρίσκει κάπου να ανήκει, ικανοποιώντας και την ανάγκη του για αυτοπροσδιορισμό. Κάτι άτομα που, σε ηλικία είκοσι ετών, όταν τσακωθείτε θα σου φέρουν το μπαμπά τους, βρίσκουν ένα καλό καταφύγιο στη κοιρσαμπγει γιατί υπάρχει πληθώρα ατόμων ίδιας πνευματικής ηλικίας.
Τέτοιοι άνθρωποι για κάποιο λόγο τείνουν να γίνονται επικίνδυνοι όταν μαζεύονται.

4. Στηρίζεται σε έναν τρόπο σκέψης που κατατάσσει τους ανθρώπους σε "ανώτερους" και "κατώτερους" με βάση ένα τυχαίο γεγονός, όπως η φυλετική προέλευση, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα να μαζεύονται σ'αυτή σαν τις μύγες στα κόπρανα όλοι όσοι πάσχουν από συμπλέγματα κατωτερότητας -που ως συμπλεγματικοί επίσης τείνουν να είναι πιο βίαιοι και επικίνδυνοι. Γενικά, όσο πιο σκουπίδι αισθάνεται κάποιος, τόσο πιθανότερο είναι να το ρίξει στις ρατσιστικές θεωρίες.
Αν αισθάνεσαι σκουπίδι, ε, δεν θες και πολύ να βρεις άλλα σκουπίδια να τραμπουκίσετε καναν φυσιολογικό μπας και αισθανθείτε ανώτεροι.

5. Τέλος, ένα κίνημα σαν τη ΧΑ είναι ένα πολύ καλό καταφύγιο για αίλοινναις εγκληματίες που οι ξένοι τους κάνουν ανταγωνισμό. Άτομα που το πρωί σπρώχνουν μπάφους και χάπια σε σχολεία, το απόγευμα γράφουν στα social media για τους γκζαίνους που "γεμίζουν ναρκωτικά τη νεολαία μας" (!), και έχουν κάθε λόγο να μπουν σ'αυτό το μαντρί. Βρίσκουν και κανα κορόιδο να πάνε να δείρουν καναν Αλβανό ανταγωνιστή, και φαίνεται σαν ρατσιστική επίθεση.
Ούτε γάτα ούτε ζημιά για τον πρεζεμποράκο/νταβατζάκο.


Δεν φταίει πάντα η κοιρσαμπγει για τα όποια περιστατικά· φταίει όμως που έχει μαζέψει τέτοια άτομα στις τάξεις της. Αλλά με τέτοια ιδεολογία και ρητορική... τι άλλο θα μάζευε;


*Ο ρομαντικός εθνικισμός του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016

Περί δωρεάν Μέσων Μαζικής Μεταφοράς

Το παρόν κείμενο γράφτηκε με αφορμή το παρακάτω συμβάν




Δύσκολα μπορώ να πάρω το μέρος κάποιου στη προκειμένη περίπτωση. Το θέμα όμως, κατ'εμέ, δεν είναι ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, αλλά το αν θα έπρεπε να πληρώνει κάποιος εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και να υπάρχουν ελεγκτές σε αυτά εξ'αρχής. Πριν κλείσετε την καρτέλα έχοντας προαποφασίσει πως έχω άδικο, αφήστε με να εξηγηθώ.

Αποτελούμε έναν από τους πιο άγρια φορολογούμενους λαούς. Οι φόροι που καλείται να πληρώσει ένας Έλληνας φορολογούμενος, έχων ή μη, αν λάβουμε υπόψιν και τον ΦΠΑ, ξεπερνούν το 50% του εισοδήματός του. Είτε δουλεύεις είτε όχι, όσα λεφτά και αν βγάζεις, αν έχεις την ατυχία να ζεις στην Ελλάδα περισσότερα από τα μισά  εξ'αυτών θα καταλήξουν άμεσα ή έμμεσα στα μονίμως άδεια κρατικά ταμεία.

Η υψηλή φορολογία από μόνη της δεν είναι κάτι το αρνητικό. Απεναντίας, είναι κάτι το οποίο δυνητικά κάνει τεράστιο καλό στο κοινωνικό σύνολο, όπως αποδεικνύει το οικονομικό μοντέλο των σκανδιναβικών κρατών. Το σκανδιναβικό μοντέλο, αυτό το κράμα των θετικών στοιχείων του σοσιαλισμού και του φιλελευθερισμού, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη πως αν οι φόροι των εργαζομένων αξιοποιούνται σωστά οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές είναι ευλογία. Άρα, δεν βλάπτει το να φορολογούμαστε κάπως παραπάνω... εκτός από την περίπτωση που οι φόροι πάνε στο βρόντο.

Στη χώρα μας η φορολογία είναι υπερβολικά υψηλή δίχως να αξιοποιείται. Το κράτος μας σπαταλάει τους φόρους που πληρώνουμε σε μισθούς άχρηστων και παροχές σε κηφήνες, με την υγεία και την παιδεία διαρκώς υποχρηματοδοτούμενες και με σημαντικές ελλείψεις. Με τόσα χρήματα που καλείται να πληρώσει ο Έλληνας όμως θα μπορούσαμε κάλλιστα να έχουμε μεταξύ άλλων και δωρεάν Μ.Μ.Μ., και αυτό είναι κάτι που επιβάλλεται από την ίδια την κοινή λογική -αυτή, που τόσοι και τόσοι υπέρ των εισιτηρίων επικαλούνται.

Όσοι καταδέχονται να στριμώχνονται το πρωί σε Μ.Μ.Μ. είναι εξ'ορισμού οικονομικά ασθενέστεροι. Κανένας εξ'όσων έχουν τη δυνατότητα να μετακινούνται καθημερινά με δικό τους όχημα δεν θα καταδεχόταν το "πακέτο" των μετρό και των λεωφορείων, με τη πολυκοσμία τους, τις καθυστερήσεις, την ορθοστασία λόγω περιορισμένων θέσεων, ή και τους αρρώστους που βήχουν και φτερνίζονται δίπλα σου.

Εκείνοι που χρησιμοποιούν τις συγκοινωνίες το κάνουν επειδή στις μέρες μας η μετακίνηση αποτελεί βασική ανάγκη. Η εποχή που δουλεύαμε στο χωράφι έξω από το σπίτι μας είναι, για τους περισσότερους, περασμένη προ πολλού. Σήμερα, εκτός από την ημιαπίθανη περίπτωση που έχεις βρει δουλειά κοντά στο σπίτι σου, είναι απολύτως απαραίτητο να χρησιμοποιήσεις κάποιο μεταφορικό μέσο για να πας στη δουλειά σου. Πρακτικά, ζητώντας από τον ταλαίπωρο εργαζόμενο να πληρώσει εισιτήριο του ζητάς να πληρώσει για να δουλέψει -ωσάν να ζούμε σε κοινωνία που τα λεφτά μας τρέχουν απ'τα μπατζάκια και ωσάν να μη φορολογούμαστε υπερβολικά.

Η μετακίνηση δεν είναι πατατάκι. Τα μόνα που οφείλει να πληρώσει ένας ελεύθερος άνθρωπος είναι μόνο αυτά που δεν του είναι απαραίτητα για βιολογική επιβίωση και φυσιολογική ζωή. Αν πρόκειται να πάρεις πατατάκια -που ζεις φυσιολογικά και χωρίς αυτά και δεν συγκαταλέγονται στα αναγκαία- να τα πληρώσεις, γιατί δεν σου είναι απολύτως απαραίτητα. Δεν ισχύει το ίδιο για τη μετακίνηση: χωρίς κάποιο μέσο μεταφοράς δεν ζεις "φυσιολογικά" σε μια σύγχρονη κοινωνία γιατί είναι απολύτως απαραίτητο να μετακινείσαι.

Η μετακίνηση με δικό σου μέσο είναι πολυτέλεια, η μετακίνηση με Μ.Μ.Μ., όχι. Όταν πληρώνεις τη βενζίνη του αυτοκινήτου σου πρακτικά πληρώνεις την άνεση που έχεις δια του ελέγχου της ζωής σου (δεν καθυστερείς στη δουλειά σου επειδή άργησε το μετρό και δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις συγκεκριμένη ώρα για να μη χάσεις το λεωφορείο) και δια της επιλογής των συνεπιβατών σου (δεν έχεις τον καθένα να βήχει δίπλα σου κολλώντας σε ό,τι έχει).

Ένας ελεύθερος άνθρωπος πληρώνει μόνο για τις πολυτέλειες και όχι για τα αναγκαία. Κατανάλωση ρεύματος αξίας 500 ευρώ σε ένα μήνα υποδεικνύει ιδιαίτερα πολυτελή ζωή, και είναι δική σου ευθύνη να τα πληρώσεις. Κατανάλωση ρεύματος αξίας 50 ευρώ από τετραμελή οικογένεια στο ίδιο χρονικό διάστημα μπορεί να καλυφθεί από ένα κράτος με τέτοια φορολογία -και το ίδιο ισχύει για τους μισθούς των οδηγών των Μ.Μ.Μ. και τη συντήρησή τους.

Οι την "κοινή λογική" επικαλούμενοι  διαπράττουν ένα ολέθριο λογικό σφάλμα: απομονώνουν τις συναλλαγές και τα γεγονότα από το κοινωνικό υπόβαθρο στο οποίο λαμβάνουν χώρα. Οι του σκεπτικού "σου παρέχω την πολυτέλεια της μετακίνησης, με πληρώνεις", θεωρούν ως αξιωματική αρχή το ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες συνιστούν πολυτέλεια, παραβλέποντας μάλιστα τους φορολογικούς ημών συντελεστές και το κοινωνικό υπόβαθρο της Ελλάδας -τη φτώχεια και την εξαθλίωση σημαντικότατου μέρους του πληθυσμού. 

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2016

Even Eistein could be fooled this way! Or not?

Greek version

------------------------------

It is a fact that you can easily fool the people around you and make them seem total idiots: the only thing you have to do is tell them what they want to hear, or even better, provide them evidence about it.

A video that went recently viral -at least in facebook groups and pages I happened to visit- is this:

https://www.facebook.com/449098048626137/videos/469924766543465/?pnref=story

The fact that it's uploaded in a Mussolinian fascist page is enough to raise some suspicion...

In case you are unable to view it, let me give you a synoptic description: in a furnitureless room with Arabian-styled carpets on the floor, a woman (?) dressed up with a black garment of islamic type, is being threatened by a turbaned man in white clothing that speaks some Arabic dialect and holds a belt (or some kind of lash). The latter starts hitting the ground besides the woman, while she is down on her knees trying to cover herself. A second man in an apparently violent mood nears her holding a wooden object.

That's what happens 'till the half of the video, where I closed it so that I wouldn't punch my screen to the wall, yet I managed to share it on my profile. As it seems I am also hell of an idiot.

Slightly after the second man approaches "her", "she" starts screaming like a bewildered asylum inmate while rolling on the floor, before the men lift "her" up. Before the ending someone laughs behind the camera. The "woman's" behaviour and how "her" voice-tone sounds while screaming was (or should be) enough to understand that "she" is a man dressed up this way for the purposes of the video, not to mention the laugh.

Despite the apparently sarcastic behaviour of the alleged woman at the point where "she" rolls on the floor, and the laugh near the end of the video, some five thousend people hastened to share it with their facebook friends, claiming that muslims are barbarians (which is, when it comes to the radical ones, an undeniable fact).




One may ask oneself: how can these people be so idiotic? Well, in fact what one should ask oneself is not how can they be so idiotic, but if they are actually so.

Every human being has a way to perceive the world, and believes with almost no skepticism everything that seems to support it's manner of thinking, while "deleting" whatever comes in conflict with it. Those mental "deletions" are widely known in the field of psychology as "confirmation bias" -one of the most studied biases by specialists. I don't know whether accepting without skeptisicm everything that seems to confirm your well-established views on various issues as evidence has a name in psychology, but it is a phenomenon taking place everyday.

Since one supports a belief, whether correct or not, each kind of evidence seeming to somehow prove it is instantly accepted by him and being treated by his mind as valid even if it isn't. The stupidest, the most visibly counterfeit "evidence" is considered by you to be valid, whether it is a video, a photograph or some kind of survey or research, just because it is in accordance to what you believe it is true.

As if that was not enough, there is also the previously mentioned "confirmation bias" that biases our thinking: each indication that one may be wrong is treated with the utmost skepticism, as if everything that could prove the opposite of one's opinion is definitely a hoax. Clues supporting the opponent's views are considered by one to be fake ("fake and gay" on the internet), even when one cannot explain what exactly is wrong with them.

In this case, the well-established belief of the ones that shared the video is that fanatic muslims are barbarians (a fact that whoever is unwilling to accept, apparently considers the medieval Christians to be cultivated and civilized as well). This particular video is a form of "evidence" supporting their belief, and therefore the brains of the ones that see it while holding this view typically "silence" the laugh near the ending, as well as the manly scream of the "woman".

We can claim, semi-literally, that even Einstein could be fooled this way: it is how the human mind works.

That is not necessarily bad; each human being needs to somehow self-indentify itself, and a self-identification can be achieved, among other ways, by holding a belief. If we were to change our beliefs with each and every clue proving them wrong, well, we would be rather unstable and unpredictable, not only when it comes to opinions, but in general, given that the same mental functions responsible for this, work when it comes to the way we perceive ourselves and how we are supposed to behave and encounter our everyday issues.

"Silencing" everything that threatens our beliefs while believing instantly almost everything that supports them is a crucial defense-mechanism of our mind against the confusion and uncertainty of having to change itself every once in a while, and it helps us remain stable.

But are those who shared this video believing it's real, idiots? The answer is a resounding yes. If you want to be called a "smart" guy you have to question everything you encounter, even if it confirms your views and opinions. Yet we are all, by this aspect, idiots, for we avoid using skeptisicm in most cases.

Given the above, always keep in mind this: it is really easy to fool the people around you. The only thing you have to do is to tell them what they want or expect to hear, and even provide them evidence about it. All different opinions and evidence will be "silenced" by their brains anyway. If you can exploit this weakness of your people you will be taken seriously by them. And there are persons that earn whole fortunes using this method. 

Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

Και στον... Einstein θα μπορούσε να συμβεί! Ή μήπως όχι;

Η αλήθεια είναι πως είναι απίστευτα εύκολο να πιάσεις τους γύρω σου κορόιδα ή να τους κάνεις να φαίνονται ηλίθιοι: το μόνο που χρειάζεται είναι να τους λες ή να τους παρέχεις στοιχεία για αυτό που θέλουν να πιστεύουν

Ένα από τα πολλά videos που έγιναν "viral" τις τελευταίες μέρες -στις σελίδες που έτυχε να επισκεφτώ, τουλάχιστον- είναι το παρακάτω:

https://www.facebook.com/449098048626137/videos/469924766543465/?pnref=story

Το γεγονός ότι προέρχεται από Μουσσολινική σελίδα αρκεί για να βάλει κάποιον σε υποψίες...

Αν για κάποιον λόγο δεν σας εμφανίζεται θα σας δώσω μια συνοπτική περιγραφή: σε ένα δωμάτιο χωρίς έπιπλα, με αραβικού γούστου χαλιά, μια γυναίκα (;) σκεπασμένη από κατάμαυρα, ισλαμικού τύπου, ενδύματα, απειλείται από έναν λευκοντυμένο άντρα με τουρμπάνι που της απευθύνεται σε κάποια αραβική διάλεκτο κρατώντας μια ζώνη (ή κάποιο είδος μαστιγίου). Ο τελευταίος αρχίζει να το κοπανάει χάμω δίπλα στη γυναίκα ενώ εκείνη έχει πέσει στα γόνατα και προσπαθεί να καλυφθεί. Ένας δεύτερος άντρας τη πλησιάζει με ένα ξύλινο αντικείμενο και εμφανώς απειλητικές διαθέσεις.

Αυτά μέχρι περίπου τη μέση, όπου το σταμάτησα για να μην χώσω μπουνιά στην οθόνη, πλην όμως δεν παρέλειψα να το μοιραστώ στο facebook. Καλός παπάρας είμαι και εγώ.

Στη συνέχεια αρχίζουν να τη χτυπούν, ενώ αρχίζει να κάνει σαν τρελή και να κυλιέται στο πάτωμα απ'όπου οι άντρες τη σηκώνουν. Προς το τέλος ακούγονται γελάκια πίσω από τη κάμερα. Από τη συμπεριφορά "της" και τη χροιά των ουρλιαχτών "της" καθώς κυλιέται στο πάτωμα, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ότι είναι... άντρας που φόρεσε γυναικεία ρούχα αποκλειστικά για τον ρόλο.

Παρά τη πασιφανώς ειρωνική συμπεριφορά της υποτιθέμενης γυναίκας στο σημείο που κυλιέται στο πάτωμα και το γελάκι από αυτούς που τραβάνε το βίντεο, κάπου πέντε χιλιάδες άτομα έσπευσαν να το μοιραστούν με τους φίλους τους κατηγορώντας τους ισλαμιστές ως βαρβάρους (ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός).







Αν κοιτάξει κάποιος τη λίστα των πέντε χιλιάδων (!!!) ατόμων που το έκαναν share θα βρει πολλά τέτοια σχόλια.


Εύλογα θέτει κάποιος στον εαυτό του την απορία: είναι όντως τόσο ηλίθιοι; Στη πραγματικότητα αυτό που θα έπρεπε να αναρωτηθεί κάποιος δεν είναι πόσο ηλίθιοι είναι αυτοί που το πήραν στα σοβαρά, αλλά αν είναι όντως τέτοιοι.

Κάθε άνθρωπος έχει μια κοσμοαντίληψη, και υιοθετεί σχεδόν απροκάλυπτα κάθε στοιχείο που την υποστηρίζει διαγράφοντας από το μυαλό του όσα την αντικρούουν με κάποιον τρόπο. Οι "διαγραφές" αυτές ονομάζονται είναι γνωστές με τον όρο "σφάλμα επιβεβαίωσης" (confirmation bias) και είναι από τα πλέον μελετημένα φαινόμενα στη ψυχολογία. Δεν ξέρω αν η απροκάλυπτη υιοθέτηση στοιχείων και ενδείξεων που συνηγορούν υπέρ κάποιας καλά εδραιωμένης πεποίθησης έχει κάποιο όνομα στον τομέα, αλλά το ότι συμβαίνει το αποδεικνύει περίτρανα η εμπειρία και η πράξη.

Άπαξ και υποστηρίζεις φανατικά μια θέση, ορθή ή μη, κάθε πράγμα που φαίνεται να την αποδεικνύει το αντιμετωπίζεις σαν αληθινό. Τα πιο χαζά, τα πιο ηλίθια, τα πιο εμφανώς πλαστά και προχειροφτιαγμένα "στοιχεία" καταλήγεις να τα θεωρείς αδιάσειστα, είτε αυτά είναι βίντεο, είτε είναι φωτογραφίες, είτε "έρευνες" και "στατιστικές", είτε ηχητικά αποσπάσματα.

Παράλληλα συμβαίνει και το αντίστροφο: κάθε συνηγορούσα υπέρ της αντίθετης θέσεως ένδειξη την αντιμετωπίζεις με τον δέοντα σκεπτικισμό. Στοιχεία που φαίνεται να αποδεικνύουν το αντίθετο από αυτό που (θες να) πιστεύεις τα βαφτίζεις "πλαστά" (ιντερνετιστί fake and gay), ακόμα και αν δεν μπορείς να βρεις από πού ακριβώς μπάζουν και από πού συνάγεται το ότι είναι πλαστά.

Εν προκειμένω, η εδραιωμένη πεποίθηση εκείνων που διαμοιράστηκαν το βίντεο είναι ότι οι Ισλαμιστές είναι βάρβαροι (κάτι που ισχύει και όποιος δεν το αναγνωρίζει τότε να δεχτεί και τους μεσαιωνικούς χριστιανούς ως πολιτισμένους και διανοούμενους). Το εν λόγω βίντεο είναι ένα "στοιχείο" συνηγορούν υπέρ της αντίληψης αυτής, και ως εκ τούτου ο εγκέφαλος εκείνων που την έχουν και το βλέπουν βάζει, σε πολλές περιπτώσεις τουλάχιστον, σε "παρένθεση" τα γελάκια και την αντρική τσιρίδα της "γυναίκας".

Μεταξύ σοβαρού και αστείο θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως και στον... Einstein θα μπορούσε να συμβεί. Είναι καθαρά θέμα ψυχολογίας, και ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί ο ανθρώπινος νους.

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό: κάθε ανθρώπινο ον έχει ανάγκη από έναν αυτοπροσδιορισμό, και αυτός επέρχεται μεταξύ άλλων και μέσω της πίστης σε κάποια πεποίθηση. Αν ήταν οι πεποιθήσεις να αλλάζουν με κάθε στοιχείο που αποδεικνύουν το αντίθετο τότε θα ήμασταν μάλλον ανισόρροποι, όχι μόνο στις απόψεις, αλλά γενικότερα, αν δεχτούμε πως το ίδιο φαινόμενο μετατοπίζεται και στην αντίληψη που έχουμε για το ποιοι είμαστε και ποιοι είναι οι σωστοί τρόποι αντιμετώπισης της καθημερινότητας.

Η "σίγηση" των "θορύβων" που απειλούν την κοσμοαντίληψή μας και η αντίστοιχη πίστη σε ενδείξεις που συνηγορούν υπέρ αυτής είναι ένας μηχανισμός ψυχολογικής άμυνας που μας βοηθάει να διατηρήσουμε μια-κάποια ισορροπία.

Είναι όλοι αυτοί που το είδαν και το πήραν στα σοβαρά, πανευρωπαηλίθιοι; Η απάντηση είναι ένα τεράστιο ναι. Αν θες να θεωρείσαι "ξύπνιος" οφείλεις να αντιμετωπίζεις με σκεπτικισμό ακόμα και αυτά που συνηγορούν υπέρ των πεποιθήσεών σου. Πάντως η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε μια δόση ηλιθιομάρας στον ίδιο τομέα -αρκετή για να μην έχουμε δικαίωμα να τους κατηγορήσουμε που το πίστεψαν...

Τα παραπάνω είναι αρκετά διδακτικά. Μπορείς πολύ εύκολα να πιάσεις τους γύρω σου κορόιδα: τους λες αυτό που θέλουν να ακούσουν και τους παρέχεις "στοιχεία" για αυτό που θέλουν να πιστεύουν. Τα στοιχεία που διαφωνούν θα τα παραβλέπουν ούτως ή άλλως. Αν μπορέσεις να εκμεταλλευτείς αυτές τις αδυναμίες... θα σε παίρνουν εξίσου στα σοβαρά με αυτά που τους πλασάρεις. Υπάρχουν κάποιοι που βγάζουν ολόκληρες περιουσίες με αυτή τη μέθοδο.

Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

Οι κάτοικοι των περιοχών με hot-spots δεν είναι απαραίτητα φασίστες

Πας όστις δεν μένει σε κάποιο απομονωμένο ορεινό χωριό χωρίς τηλεοράσεις και internet θα ξέρει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τους πρόσφυγες στο ελλαδιστάν μας. Εκτός αν τον έχουν σε κανα μπουντρούμι ή καίγεται στο WoW σε βαθμό που δεν ξέρει αν είναι νύχτα ή μέρα. Γενικά, πάντως, γίνεται τέτοιος σάλος (κοινώς, της καραπουτανάρας) με το ζήτημα που πάνω-κάτω όλα τα φυσιολογικά άτομα έχουν ακούσει κάτι, οπότε μια ανάλυση της κατάστασης και εδώ θα ήταν περιττή.

Όσον αφορά τους πρόσφυγες, ο συνεταιρισμός των αετονύχηδων που εμφανίζεται ως "Ευρωπαϊκή Ένωση" οφείλει να τους παράσχει κάθε είδους ανθρωπιστική βοήθεια -όπως και σε κάθε εξαθλιωμένο κάτοικο της Ευρώπης που την έχει ανάγκη. Τα δισεκατομμύρια ρέουν άφθονα όταν πρόκειται για τα συμφέροντα των τραπεζών και των καρχαριών, χωρίς να συμβαίνει, δυστυχώς, το ίδιο όταν πρόκειται για ανθρώπινες ζωές, προσφύγων ή μη...

Γεγονός είναι πως η δυνατότητα να ζήσουν αξιοπρεπώς τόσο αυτοί όσο και εμείς είναι παραπάνω από υπαρκτή. Λεφτά πράγματι υπάρχουν· απλά δεν είναι για όλους.

Ανεξάρτητα απ'τα αυτά όμως...

Αν κάποιος θέλει να είναι ανθρωπιστής, μα και αντικειμενικός, οφείλει να εξετάζει κάθε ζήτημα από όλες τις σκοπιές. Δεν υπάρχουν μόνο πρόσφυγες -υπάρχουν και οι γηγενείς κάτοικοι των περιοχών στις οποίες υπάρχουν ή θα υπάρξουν hot-spots. Άρα, δεν υπάρχει μόνο η σκοπιά του πρόσφυγα, υπάρχει και η σκοπιά του κατοίκου των προαναφερθεισών περιοχών.

Από τη δική τους σκοπιά, οι κάτοικοι αυτοί δεν έχουν άδικο όταν διαμαρτύρονται για τη δημιουργία των hot-spots στα μέρη τους. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η δημιουργία ενός hot-spot σε μια συγκεκριμένη περιοχή υποβαθμίζει σημαντικά και προδήλως τη ποιότητα ζωής σε αυτή. Οι κάτοικοι των εν λόγω μερών που ωρύονται δεν είναι απαραίτητα φασίστες. Είναι ένα πραγματικά θλιβερό γεγονός να ακούς να προσάπτονται τέτοιοι χαρακτηρισμοί στους μόνιμους κατοίκους των σημείων με hot-spots από άτομα που θεωρούνται, κατά τ'άλλα, σκεπτόμενα.

Προτού καταδικάσεις κάποιον ως φασίστα επειδή δεν σου φάνηκε αρκετά αντιρατσιστικό αυτό που είπε προσπάθησε να μπεις στα παπούτσια του.

Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως, τυπικά, τα άτομα που σπεύδουν να στολίσουν με τον χαρακτηρισμό τους ταλαίπωρους κατοίκους γύρω απ'τα hot-spots προέρχονται από περιοχές που δεν έχουν ούτε το ένα δέκατο των μεταναστών που βρίσκονται σε πιο υποβαθμισμένες. Από μακρυά είναι εύκολο να το παίζεις μέγας αντιρατσιστής. Όποιος είναι έξω απ'τον χορό ξέρει πολλά τραγούδια.

Εξάλλου, όσο αντιρατσιστές και να είμαστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως, όπως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί, έτσι δεν είναι και όλοι οι μετανάστες καλοί. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι και κακοί άνθρωποι, και αντίστοιχα υπάρχουν καλοί πρόσφυγες και κακοί πρόσφυγες. Και να μην υπήρχαν όμως, η νύχτα διαχρονικά έκανε πάρτυ με τους εξαθλιωμένους... Είναι και αυτός ένας λόγος για τον οποίον φωνάζουν κάποιοι.

Οι κάτοικοι των περιοχών με hot-spots δεν είναι απαραίτητα φασίστες. Ορισμένοι θα ήθελαν πάρα πολύ να είναι τόσο απλό το ζήτημα, αλλά δεν είναι. Και η χρήση αυτής της λέξης σε περιπτώσεις που δεν χρειάζεται, πέραν του ότι είναι άστοχη, έχει και ως αποτέλεσμα οι πραγματικοί φασίστες να αισθάνονται σχεδόν φυσιολογικοί όταν κάποιος τους αποκαλεί έτσι.