Τα πιο ανέντιμα επαγγέλματα

Συζητούσαν τις προάλλες δυο μητέρες στο λεωφορείο για τις ικανότητες και τα όνειρα των παιδιών τους -με τις συνήθεις μητρικές υπερβολές όταν πρόκειται για τέτοιου είδους θέματα. Περιέργως, και τα δύο παιδιά θέλαν όταν μεγαλώσουν να γίνουν γιατροί. Πρωτότυπο όνειρο... Όσο πρωτότυπη και η επιλογή των σχολών της νομικής και της ιατρικής στα μηχανογραφικά -μην τυχόν και γράψει κανείς υπερβολικά καλά και πάνε χαμένα τα μόρια.

Διόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι σχολές που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση είναι οι ιατρικές και οι νομικές: η επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρουν είναι σχεδόν μονόδρομος προς τη κοινωνική ανέλιξη και την οικονομική ευμάρεια, ενώ οι τίτλοι του "γιατρού" και του "δικηγόρου" αρκούν για να καταστήσουν τους κατόχους τους "επιτυχημένους" στα μάτια του περιγύρου τους. Έτσι, άτομα που δεν ενδιαφέρονται για τις εν λόγω ειδικότητες περισσότερο απ'ό,τι για μια μυρμηγκοφωλιά, περνάνε χιλιάδες ώρες σκυμμένα πάνω από χαρτόπακους (τα σχολικά "βιβλία") για να αποκτήσουν τους αντίστοιχους τίτλους και μιαν επαγγελματική αποκατάσταση.

Αναλογιζόμενος την άποψη του μέσου χαχόλου καθημερινού ανθρώπου για τους γιατρούς και τους νομικούς (που, παρόλο που για εύληπτους λόγους δεν θέλει μπλεξίματα με εκείνους, θα ήθελε το παιδί του να τους μοιάσει), νιώθω σαν να είμαι κάποιου είδους ανώμαλος ή αμπελοφιλόσοφος που έχω διαφορετική αντίληψη για τους εν λόγω επαγγελματίες. Γιατί δεν τους αντιλαμβάνομαι (μόνο) σαν επιτυχημένους και μορφωμένους, αλλά και σαν εκμεταλλευτές του ανθρώπινου πόνου και της ανθρώπινης κατάντιας.

Οι μεν γιατροί βγάζουν περιουσίες ολόκληρες από τους ασθενείς και τις οικογένειές τους εκμεταλλευόμενοι τις παθήσεις τους -ζουν από τον ανθρώπινο πόνο και τα προβλήματα υγείας. Έμποροι θεραπειών γαρ, κατά βάθος εύχονται οι παθόντες να ήταν περισσότεροι ώστε να είχαν μεγαλύτερα εισοδήματα. Απόδειξη του πόσο ψυχροί (μην τους πούμε βοθρόψυχους, σκατόμυαλους ή ελεεινούς) είναι, το ότι οι περισσότεροι εξ'αυτών στα νοσοκομεία ζητάνε φακελάκια από τους ασθενείς και τους συγγενείς τους, ακόμα και αν πρόκειται για ετοιμοθάνατους ή μικρά παιδιά. Προφανώς αυτά που βγάζουν ούτως ή άλλως δεν τους είναι αρκετά.

Οι δε δικηγόροι βγάζουν βιος απ'την ανθρώπινη κατάντια. Αν ήταν στο χέρι τους θα ήμασταν όλοι εγκληματίες ή έστω θα τσακωνόμασταν συνεχώς και θα μηνύαμε ο ένας τον άλλον, για να βγάζουν περισσότερα. Όσοι δουλεύουν για τη "δικαιοσύνη" έχουν ανάγκη την αδικία για να επιβιώσουν -η μόρφωση και το λέγειν δεν σε καθιστούν από μόνα τους αξιόλογο άνθρωπο. Ο φόρτος εργασίας των νομικών σε μια κοινωνία είναι ευθέως ανάλογος της ελεεινότητάς της. Ή μήπως δεν είναι ένδειξη ηθικής αθλιότητας ενός κοινωνικού συνόλου το να έχει ανάγκη πολλούς δικαστικούς και να τους χρησιμοποιεί; Τα γραφόμενα του Πλάτωνος στη πολιτεία πάνω σ'αυτό, παραμένουν επίκαιρα 2500 χρόνια μετά.

Θα μου πει κάποιος πως όλα τα επαγγέλματα στηρίζονται σε ένα πρόβλημα, και πως οι παραπάνω ισχυρισμοί είναι εξίσου έγκυροι με το "οι μάγειρες ζουν από τη πείνα μας" και "εύχονται όλοι να λιμοκτονούσαμε". Όχι, δεν είναι το ίδιο. Τα άλλα επαγγέλματα μπορεί να στηρίζονται κατά κύριο λόγο σε προβλήματα και άμεσες ανάγκες, αλλά οι ασκούντες αυτά θα είχαν δουλειά και χωρίς κοινωνική εξαθλίωση ή ανθρώπους να υποφέρουν.

Για τους γιατρούς και τους δικηγόρους δεν ισχύει αυτό: σε μια κοινωνία στην οποία θα κατανοούσαμε την έννοια της αλληλεγγύης και το πότε σταματάει η ελευθερία του ενός και αρχίζει εκείνη του άλλου, οι δικηγόροι δεν θα είχαν καν λόγο ύπαρξης. Αντίστοιχα, χωρίς υπέρμετρα τρυφηλό τρόπο ζωής και πολλά προβλήματα υγείας και πόνο, οι γιατροί δεν θα είχαν πολύ μεγάλα εισοδήματα -εκτός αν αύξαναν τα κόστη και των πιο απλών θεραπειών.

Μεγάλο κοινωνικό ξεφτιλίκι το να θέλουμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας να εμπορευτούν δικαιοσύνη και υγεία στο όνομα της επαγγελματικής αποκατάστασης. Σίγουρα οι κλάδοι της ιατρικής και της νομικής είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντες, και σίγουρα χρειάζονται άτομα που ασκούν τέτοια επαγγέλματα, αλλά αυτό δεν τα καθιστά ακριβώς "έντιμα".

Ντροπή στους γονείς που εξαναγκάζουν, ή έστω ωθούν τα παιδιά τους στο να γίνουν κάτι απ'αυτά, μόνο και μόνο για να περηφανεύονται οι ίδιοι για το επίτευγμά τους (χαρακτηριστικό ελεεινών χαρακτήρων) να περάσουν σε κάποια απ'τις αντίστοιχες σχολές -λες και είναι οι ίδιοι που το κατάφεραν και όχι τα γεννήματά τους.

Ναι, είσαι ένα προβληματικό κοριτσάκι (Περί σούπερ-φεμινιστριών)

Σας είχα τάξει ένα κειμενάκι για τις σούπερ-φεμινίστριες, σωστά; Ιδού


Φεμινιστές και "φεμινιστές"

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω ότι τα παρακάτω σε καμία περίπτωση δεν αφορούν τους απλούς υπερασπιστές των δικαιωμάτων της γυναίκας. Υπάρχουν μέρη στον πλανήτη στα οποία οι γυναίκες όντως καταπιέζονται, και μάλιστα σε εξωφρενικό βαθμό. Σε κράτη όπως η Σαουδική Αραβία, το Αφρανιστάν, τα Εμιράτα και τέλος πάντων σε όσες χώρες επικρατεί το Ισλάμ, οι γυναίκες θεωρούνται κατώτερες από τον άντρα, αν δεν αντιμετωπίζονται σαν ομιλούντα έπιπλα. Είναι χαρακτηριστικό ότι όπου επικρατεί η Σαρία ο άντρας έχει δικαίωμα ακόμα και να σκοτώσει τη γυναίκα του παραμένωντας ατιμώρητος. Ως εκ τούτου, χρειάζονται οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων τους και η διάδοση των ιδεών περί ισότητας των φύλων -το κίνημα που κάποτε ονομαζόταν "φεμινιστικό".

Το φεμινιστικό κίνημα ήταν αρκετά σωστό και υγιές. Ο φεμινισμός του πρώτου και το δεύτερου κύματος ήταν αναγκαίος καθώς οι γυναίκες, πράγματι, καταπιέζονταν, στερούμενες δικαιωμάτων όπως εκείνο της ψήφου ή και της ατομικής ιδιοκτησίας, ή δυνατοτήτων όπως αυτό της κοινωνικής ανέλιξης χωρίς τον αντίστοιχο άντρα στο πλάι τους. Υπήρχαν ταλαντούχες και αξιόλογες γυναίκες που έμειναν αναξιοποίητες ή στην αφάνεια, μόνο και μόνο λόγω του φύλου τους, επειδή οι κοινωνίες τις είχαν συνηθίσει αποκλειστικά στον ρόλο της μητέρας και αρνούνταν να δεχτούν πως θα μπορούσαν να είναι οτιδήποτε άλλο -καλλιτέχνες, επιστήμονες ή πολιτικοί.

Οι γυναίκες του δυτικού κόσμου απέκτησαν πλήρη δικαιώματα με την πάροδο των χρόνων. Δυστυχώς για τις φεμινίστριες καριέρας (παντού υπάρχουν καριερίστες), έπρεπε να βρουν άλλον τρόπο να βγάζουν το ψωμί τους πέρα από το να πουλάνε βιβλία για το πόσο αδικημένο είναι το ασθενές φύλο. Και εγένοντο τα νοητικά εμέσματα του φεμινισμού τρίτου κύματος και των συναφών νεοφεμινιστικών ρευμάτων. Θα αναφερόμαστε στους υποστηρικτές τους με τον όρο "σούπερ-φεμινιστές", ή μάλλον σούπερ-φεμινίστριες καθώς οι άντρες του κινήματος είναι συντριπτικώς μειοψηφούντες.

Οι σούπερ-φεμινίστριες είναι ένα καταγέλαστο σύνολο προβληματικών κορασίδων, ανίκανο για οποιονδήποτε λογικό συνειρμό ή κριτική σκέψη, που, θες λόγω άμεσου συμφέροντος, θες λόγω συμπλέγματος, θες λόγω ηλιθιότητας, βλέπει σεξισμό παντού και παρερμηνεύει σκοπίμως γεγονότα, λεγόμενα ή πεπραγμένα αντρών και όχι μόνο, βαφτίζοντάς τα σεξιστικά.

Τυπικά είναι αυτές που δεν άκουσαν αρκετά κομπλιμέντα από τον πατέρα τους όταν ήταν μικρές και το έριξαν στη μισανδρία, που τη βαφτίζουν και "φεμινισμό". Κάθε πατέρας πρέπει σε κάθε ευκαιρία να λέει "μπράβο" στη κόρη του και να της δίνει ένα φιλάκι. Αν ένα κοριτσάκι δεν ακούσει τα "μπράβο" που του πρέπουν, παρά εισπράξει την αδιαφορία ή και βίαιες συμπεριφορές από τον πατέρα του, όταν μεγαλώσει μπορεί να βγει σούπερ-φεμινίστρια.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια γνωστή του γράφοντος που όταν είδε στο δωμάτιό του τον Βιτρουβιο άνθρωπο του Da Vinci, τον βάφτισε "ρατσιστικό" (!!!) επειδή δεν απεικόνιζε γυναικείο σώμα -λες και σε αυτή τη περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί με την ίδια λογική ρατσιστικό σε βάρος των αντρών. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ παρερμηνείας ενός γεγονότος και διανοητικής αναπηρίας είναι πολύ λεπτή.

Αν η έρευνα που συσχετίζει το μέγεθος του γυναικείου στήθους με τον δείκτη νοημοσύνης ερμηνεύοντας την ευθέως ανάλογη σχέση τους ως αποτέλεσμα της συμβολής των θηλυκών ορμονών στην ορθή ανάπτυξη του γυναικείου εγκεφάλου, αληθεύει, δεν είναι να απορούμε με τα μυαλά που κουβαλάει η συγκεκριμένη -που η κοτσάνα που πέταξε με ξενέρωσε περισσότερο απ'ό,τι αν μύριζε τυρίλα ολόκληρη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι συμπλεγματικές και στερούμενες κάθε δυνατότητας ορθής χρήσης της λογικής, διαχειρίστριες γνωστής υπερ-φεμινιστικής σελίδος σε ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης -τα ποστς της οποίας έδωσαν στον γράφοντα αφορμή να γράψει το παρόν.

Σκοπός της παρούσας ανάρτησης δεν είναι να γκρεμίσει τη κοσμοθεωρία των σούπερ-φεμινιστριών συθέμελα, αλλά να τους δείξει -αν τύχει και πέσει κάποια εξ'αυτών στο blog- πως οι πεποιθήσεις τους είναι απόρροια της αδιαφορίας που εισέπραξαν από τον πατέρα τους, και όχι λογικά τεκμηριωμένες αντιλήψεις που μπορούν να γίνουν θέμα συζήτησης.

Επειδή είναι πολύ δύσκολο θέμα για να το αναλύσουμε από την αρχή, θα μπούμε στο θέμα εξετάζοντας "σκέψεις" (από πότε θεωρείται σκέψη κάθε διανοητική αφόδευση;) εκπεφρασμένες στην εν λόγω "φεμινιστική" σελίδα -που τον τελευταίο καιρό έχει γίνει μάστιγα στο facebook.


Η διανοητική αναπηρία των σούπερ-φεμινιστών

Θα πιάσουμε 3-4 τυχαία ποστς από την προαναφερθείσα σελίδα βάζοντάς τα υπό το πρίσμα της λογικής. Με αφορμή αυτά θα μιλήσουμε για διάφορα ζητήματα γύρω από το εκτρωματικό σκουπίδι που ονομάζουν και "φεμινισμό", λες και έχει σχέση με το κίνημα των δικαιωμάτων της γυναίκας. Εξάλλου, η ίδια διανοητική αναπηρία που δέρνει τις γράφουσες της εν λόγω σελίδος διακατέχει όλες τις αντίστοιχες σούπερ-φεμινίστριες ανά τον κόσμο, και έχουν τα ίδια ιδιώματα.

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Το πρόβλημα, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι οι εικόνες που βάζουν, αλλά τα κομπλεξικά που γράφουν στις περιγραφές.

Εν προκειμένω, ξεκινάει ισχυριζόμενη ότι δήθεν βάφονται και ντύνονται καλά για κάποιον άλλο λόγο πέρα από το να αρέσουν στο άλλο φύλο. Πιθανότατα, στο αδύναμο μυαλουδάκι της γράφουσας το να θες να αρέσεις στο άλλο φύλο είναι κάτι μεμπτό, κάτι αφύσικο, λες και τα δύο φύλα βρίσκονται σε πόλεμο και δεν επιδιώκουν ούτως ή άλλως να αρέσουν το ένα στο άλλο.

Οι αναφερόμενες σούπερ-φεμινίστριες θεωρούν πράγματι ότι υπάρχει κάποιου είδους "πόλεμος" ανάμεσα στα δύο φύλα. Ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε άντρες και γυναίκες είναι μακράν και με διαφορά ο πιο χαζός και ο πιο παιδαριώδης -εμένα προσωπικά μου θυμίζει τότε που ήμασταν 6 χρονών και υπήρχε αντιπαλότητα ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια της τάξης και καταλήγαμε να χωριζόμαστε στις αντίστοιχες ομάδες στα παιχνίδια.

Γενικά, κάθε άνθρωπος έχει την τάση να διαχωρίζει τους συνανθρώπους του σε κατηγορίες που η μία εχθρεύεται την άλλη. Κάποιοι διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε φτωχούς και πλούσιους (ένας υπαρκτός διαχωρισμός). Άλλοι τους διαχωρίζουν σε φασίστες και κουμούνια. Άλλοι, χαμηλότερου επιπέδου, σε ολυμπιακούς και παναθηναϊκούς. Οι σούπερ-φεμινίστριες σε άντρες και γυναίκες -ό,τι πιο χαζό και παιδικό υπάρχει εκεί έξω (μετά το οπαδικό). Δεν διαφέρουν σε τίποτα από ένα 6χρονο.

Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν διαφορές στα δύο φύλα, λέω απλά ότι δεν είναι διαχωρισμένα ώστε να αντιμάχονται. Απλώς... υπάρχουν. Συμβάλλουν και τα δύο στην αναπαραγωγή του είδους και είναι,

Αγαπητοί σούπερ-φιλόζωοι (και σούπερ-vegans)...

Δεν είναι και ό,τι πιο hot στη παρούσα φάση, αλλά κάποια πράγματα πρέπει να ειπωθούν. Εξάλλου, υπάρχουν και άλλα ζητήματα πέρα από τα πολιτικά. Σούπερ-φιλοζωία (και super-veganισμός) λοιπόν. Άρχισα να το γράφω με αφορμή αυτή την είδηση και επρόκειτο να αφορά μόνο τους vegans, αλλά λόγω του πανικού που προκάλεσε ο σκοτωμός ενός λιονταριού στη Ζιμπάμπουε είπα να το συνεχίσω μπας και πάρω viewz.

Το παρόν κείμενο είναι αφιερωμένο στους super-duper-ultra-gultra-mega-hyper-φιλόζωους και τους αντίστοιχους veganz. Αυτούς που κόπτονται για τα δικαιώματα των ζώων  περισσότερο απ'ό,τι για τα των ανθρώπων, αυτούς που βαφτίζουν ανήθικους (ή και φονιάδες) όσους τρώνε κρέας, και αυτούς που ζητάνε η κατανάλωση κρέατος να απαγορευτεί (ναι, υπάρχουν και αυτοί). Τίποτα προσωπικό, απλώς θέλω να τα βγάλω από μέσα μου.

Η αλήθεια είναι πως αυτά τα άτομα είναι τόσο περιθωριακά που δεν αξίζει να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους. Από την άλλη, γίνονται ολοένα και περισσότερα, όπως διαπιστώνω με τον καιρό, και όπως μου επιβεβαίωσαν οι αριθμοί της έρευνας, και ο προκληθείς εκ του φόνου του λιονταριού σάλος. "Μόδα είναι θα περάσει", σκέφτονται κάποιοι για την σούπερ-φιλοζωία και τον veganισμό, αλλά υπάρχει περίπτωση στο μέλλον να έχουν φωνή και να τους τρώμε στη μάπα για τα καλά. Εξάλλου, μόδα ήταν και οι εγγραφές στο NSDAP και είδαμε τα αποτελέσματα. Δεν περιμένω να αλλάξω τη γνώμη κάποιου εξ'αυτών... Αλλά δεν βαριέσαι. Τα βγάζω από μέσα μου και ας κάνει ο καθένας ό,τι καταλαβαίνει.

Αγαπητοί σουπερ-φιλόζωοι και veganz...
είστε καθυστερημένοι. Είστε πιο καθυστερημένοι ακόμα και απ'τις σουπερ-φεμινίστριες (θα ασχοληθώ με τη πάρτη τους σε μελλοντική ανάρτηση) και νομίζετε ότι έχετε καταλήξει στη μια και μοναδική και απόλυτη αλήθεια και θέλετε να την επιβάλετε και στους άλλους. Καλά θα ήταν αν μένατε στα λόγια στο internet, αλλά πολλοί από εσάς δεν αρκούνται στο να προσπαθούν να επιβληθούν "ταπώνοντας" αγνώστους σε forums, και προσπαθούν να επιβληθούν και στον περίγυρό τους!

Συγγενής ενός γνωστού μου, φερ'ειπείν, ταΐζει τα (καχεκτικά και ταλαίπωρα απ'την έλλειψη σιδήρου) παιδιά της σουπίτσες και λαχανάκια γιατί αν τρως κρέας "πληρώνεις φονιάδες ζώων". Το άκρον άωτον της κλινικής μπαζοβλακείας, και το χειρότερο είναι ότι και τα παιδιά κατά πάσα πιθανότητα θα βγουν σαν αυτήν. Λίγο η κληρονομικότητα του IQ, λίγο η ζημιά που προκαλεί στον εγκέφαλο η σιδηροπενία, μάλλον δεν θα βγουν πολύ σπιρτόζικα στο μέλλον... Ας όψεται η μουνοδουλεία του "άντρα" της.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι, αγαπητοί μου φίλοι. Το ξέρω πως θα δυσκολευτείτε να το καταλάβετε, για αυτό θα προσπαθήσω να σας το κάνω όσο το δυνατόν πιο λιανά, μπας και το συλλάβετε με λιγότερες από 8 επαναναγνώσεις.

Το να σκοτώνεις ένα  ζώο δεν
ΔΕΝ
Δ Ε Ν είναι τόσο κακό.

Το να σκοτώνεις ένα ζώο τόσο κακό δεν είναι, ένα ζώο να σκοτώνεις δεν είναι τόσο κακό, κακό δεν ζώο σκοτώνεις να ένα τόσο είναι... δεν ξέρω ποια σειρά λέξεων είναι πιο πειστική αλλά νομίζω καταλαβαίνετε την ουσία, α; Και θα εξηγήσω γιατί (παρόλο που μου τη δίνουν στα νεύρα οι αναλυσούλες για τέτοια θέματα).

Ο φόνος απ'τα πανάρχαια χρόνια θεωρείται το μεγαλύτερο κακό. Το απόλυτο έγκλημα. Στις περισσότερες κοινωνίες ο φόνος τιμωρείται αυστηρότερα από όλα τα άλλα αδικήματα, ακόμα και αν αντικειμενικά υπάρχουν ειδεχθέστερα (το να βιάσεις ένα παιδάκι, φερ'ειπείν, ή το να αφήσεις κάποιον με υψηλό ποσοστό αναπηρίας). Αυτό ανάγεται σε πολλούς παράγοντες. Ας το πιάσουμε απ'τα πανάρχαια χρόνια.

Στις πρωτόγονες κοινωνίες κάθε άτομο αναλάμβανε έναν σημαντικό ρόλο. Οι άνθρωποι τότε ήταν λίγοι, και επειδή ήταν χωρισμένοι σε αρκετές ομάδες, κάθε μέλος αυτών μετρούσε. Άλλος ήταν ενδυματοποιός, άλλος έφτιαχνε εργαλεία, κ.ο.κ. Σε μια τέτοια κοινότητα κάθε μέλος αναλαμβάνει έναν σημαντικό ρόλο. Αν σκοτώσεις ένα από αυτά, αυτόματα θα καταστήσεις δυσκολότερη τη ζωή των άλλων, καθώς θα πρέπει να καλύψουν το κενό. Αυτός είναι ένας εκ των πρακτικών λόγων για τους οποίους ο φόνος τιμωρείται αυστηρότερα: κάθε απώλεια αφήνει ένα κενό στη κοινωνία. Σήμερα που οι κοινωνίες είναι πιο εξελιγμένες και ο πληθυσμός μεγαλύτερος δεν είναι τόσο μεγάλο όσο τότε, αλλά αυτό δεν αναιρεί το πώς έχουν τα πράγματα, και έχει μείνει από εκείνα τα χρόνια στις ηθικές μας αντιλήψεις η αντιμετώπιση του φόνου ως το μέγιστο κακούργημα.

Σε πιο εξελιγμένες κοινότητες ο άνθρωπος δεν είχε μόνο ρόλο ως μέλος μιας ομάδας, αλλά και ως μέλος μιας οικογένειας. Αν λοιπόν σκότωνες έναν άνθρωπο, δεν σκότωνες μόνο έναν υποδηματοποιό, αλλά και έναν οικογενειάρχη ή έναν αδερφό, γιο κτλ. Λόγω του μεγέθους του πρόσθιου φλοιού του εγκεφάλου τους, τα ζώα του είδους homo sapiens-sapiens τείνουν να δημιουργούν ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με τα άτομα που τα περιτριγυρίζουν -ένα ιδίωμα που τα άλλα ζώα δεν έχουν, και αν υπάρχουν είδη που αποτελούν εξαίρεση, σίγουρα δεν το 'χουν σε τόσο μεγάλο και συνειδητό βαθμό όσο εμείς. Αν έχω άδικο πείτε μου στα σχόλια. Γεγονός είναι ότι, πέρα από το κακό που προκαλείς στη κοινωνία όταν σκοτώνεις κάποιον, ακόμα μεγαλύτερη ζημιά κάνεις στον περίγυρό του.

Τέλος, ένας άλλος λόγος για τον οποίο ο φόνος θεωρείται κακός, είναι η υποσυνείδητη ταύτιση των ανθρώπων με τα θύματα των φονιάδων. Είναι κάτι υποκειμενικό και ίσως να μην ισχύει για όλους, αλλά σίγουρα συμβάλλει στο ότι ο φόνος συνήθως τιμωρείται με ισόβια, ενώ άλλα σοβαρά εγκλήματα όχι.

Εδώ αξίζει να προσθέσουμε και έναν ακόμα αλλά δεν νομίζω να έχει παίξει ιδιαίτερο ρόλο στη θέσπιση των ποινών του φόνου, καθώς λίγα άτομα σκέφτονται έτσι: κάθε άνθρωπος, όσο ηλίθιος ή αντιπαθής και αν είναι, έχει προηγμένη διανόηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έχει τις σκέψεις του, τα όνειρά του, την ιστορία του, τα βιώματά του (που ένα ζώο τα αντίστοιχα βιώματα δεν θα τα αντιλαμβανόταν με τον ίδιο τρόπο) και γαμημένη συνείδηση. Ένας άνθρωπος δυνητικά είναι πανέξυπνος και δημιουργικότατος, με τρόπο που δεν θυμίζει κανένα ζώο. Όταν σκοτώνεις έναν άνθρωπο, σκοτώνεις ένα ολόκληρο σύμπαν -αυτό που έχει κάθε άνθρωπος στο κεφάλι του.

Καλά μέχρι εδώ; Είμαστε οκ ως αυτό το σημείο σούπερ φιλόζωοι και veganz; Διαβάστε τις άνωθεν παραγράφους άλλη μια φορά για εμπέδωση και προχωρήστε.

Τι από όλα αυτά ισχύει όταν σκοτώνεις ένα γαμωζώο; 

Δεν αναφέρομαι σε έξυπνα ζώα όπως τα σκυλιά ή πολλά πιθηκοειδή. Αυτά είναι αρκετά εξελιγμένα ώστε να έχουν ακόμα και προσωπικότητα, επομένως η τελευταία παράγραφος απ'τις παραπάνω ισχύει εν πολλοίς και για εκείνα. Ισχύει όμως και για τα κουνέλια;

Μπορείς να με μισήσεις με όλο σου το είναι, αγαπητέ φιλόζωε που έκατσες να διαβάσεις την ανάρτηση. Δεν είναι μίσος για τα ζώα, είναι γαμημένη κοινή λογική. Αυτό που στερούνται οι περισσότεροι σούπερ-φιλόζωοι και σκέφτονται με το συναίσθημα αντί αυτής. Κατά βάθος νομίζουν πως όλα τα ζώα είναι σαν τις κουτσου-κουτσου γάτες τους, που επειδή είναι γλυκούλες, ε, αυτό καθιστά την ύπαρξή τους εξίσου σημαντική με την των ανθρώπων. Δεν είναι έτσι όμως, φίλτατε ζωόφιλε φιλόζωε.

Τι το τόσο κακό συμβαίνει όταν σκοτώνεις ένα ζώο; Βλάπτεις μια κοινωνία; Υπάρχουν είδη ζώων και εντόμων που έχουν φορμάρει κοινωνίες, και σε αυτά πόσο σημαντικός είναι αντικειμενικά ο ρόλος κάθε μέλους; Εξάλλου, και το κατά πόσον έχουν κοινωνίες ορισμένα είδη είναι υποκειμενικό. Και οι λύκοι σχηματίζουν αγέλες που πάνε για κυνήγι· είναι "κοινωνία" αυτό; Βλάπτεις όντως ένα σύνολο σκοτώνοντας έναν λύκο;

 Βλάπτεις μια οικογένεια μήπως; Ελάχιστα ζώα έχουν την αίσθηση της συγγένειας, και σε αυτά πόσο ισχυρή είναι σε σχέση με την ανθρώπινη; Τα περισσότερα είδη δεν κατανοούν καν τη συγγένεια, πέρα από αυτή μητέρας και γιου, και στερούνται ισχυρών και συνειδητών συναισθηματικών δεσμών.
Τι στο πούτσο είναι τόσο δύσληπτο στο να καταλάβετε στο ότι ΔΕΝ, ΔΕΝ Δ Ε Ν  είναι εξίσου κακό να σκοτώνεις έναν άνθρωπο και ένα ζώο; Τι;;; Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι;;

Επ'ουδενί δεν ενθαρρύνω την άνευ λόγου ζωοκτονία. Ο φόνος ενός ζώου στα πλαίσια της ψυχαγωγίας -όπως εκείνος του λιονταριού- είναι μια απίστευτα άνανδρη πράξη, και στα όρια της ψυχοπάθειας. Τι βόθρο μπορεί να έχει στο κεφάλι του κάποιος που θεωρεί το να σκοτώνει ένα ζώο, πλακίτσα; Αυτό που έκανε ο κυνηγός είναι κατακριτέο και πρέπει να τιμωρηθεί, και δη τη στιγμή που τα λιοντάρια είναι σχετικά σπάνια ζώα.

Ανεξάρτητα από αυτό όμως, δεν έχει καμία λογική ο φόνος ενός ζώου να εξισώνεται με τον φόνο ενός ανθρώπου. Πολύ περισσότερο δεν έχει λογική να θεωρείται χειρότερος και να γίνεται της πουτάνας, ενώ για τους ανθρώπους που σκοτώνονται να μη λέει κανένας τίποτα. Ένα ζώο δεν είναι όπως ένας άνθρωπος. Δεν λέω πως το να σκοτώσεις μια γάτα είναι καλό -είναι μια αψυχολόγητη και άνανδρη πράξη- αλλά δεν είναι τόσο γαμημένα κακό όσο πιστεύουν οι φιλόζωοι, που θέλουν να γίνει και κακούργημα.

(Μιας και ανεφέρθησαν οι γάτες... μόνο εγώ βρίσκω πολύ αστείο το ότι για τους φιλόζωους η κακοποίηση μιας γάτας ή ενός σκύλου είναι "ειδεχθής" ενώ μιας αλεπούς όχι, απλά και μόνο επειδή η τελευταία δεν είναι γουτσου-γουτσου; Το ότι χαλιούνται περισσότερο με τους φόνους και τη κακοποίηση ζώων που θα μπορούσαν να είναι και κατοικίδια, είναι η πλέον τρανταχτότατη απόδειξη της κλινικής ηλιθιότητας των αυτοαποκαλούμενων φιλόζωων)

Πέρα από αυτό το κομμάτι της ιστορίας όμως -τον παραλογισμό της εξίσωσης ζώων και ανθρώπων-, υπάρχει και ένας ακόμα λόγος για τον οποίον δεν είναι τόσο κακό το να σκοτώνεις ορισμένα ζώα (π.χ. γουρούνια, κοτόπουλα κτλ): η ύπαρξή τους χωρίς τον άνθρωπο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Ναι, σωστά διαβάσατε. Και ναι, είμαι ανθρωποκεντρικός.

Έστω ότι δεν υπήρχαμε εμείς να εκτρέφουμε τις κότες για να τις σφάζουμε και να τις τρώμε. Τι διάολο θα έκαναν σε αυτόν τον πλανήτη; Ποιο θα ήταν το νόημα της ύπαρξής τους; Θα περιφέρονταν, θα έχεζαν, και; Τι άλλο; Τι το τόσο δημιουργικό κάνει μια κότα και είναι σπουδαία η ζωή της; Ούτε να κατανοήσει πως θα πεθάνει δεν είναι σε θέση. Θαρρείτε πως είναι αρκετά αξιόλογο και εξελιγμένο ζώο ώστε να χρήζει δικαιωμάτων; Αν δεν ήμασταν εμείς να της παρέχουμε την τροφή της θα έπρεπε να τη βρίσκει μόνη της, και τελικά θα την έτρωγαν οι αλεπούδες αντί για εμάς.

Γιατί, αγαπητοί χίππηδες που νομίζετε ότι ο veganισμός θα μας έκανε να ζούμε "σε αρμονία με τη φύση", το φαινόμενο του ισχυρότερου ζώου να τρώει το λιγότερο ισχυρό είναι  η ίδια η φύση. Το να τρώει ένας άνθρωπος μια κότα δεν διαφέρει σε τίποτα από το να τη φάει μια αλεπού -εκτός ίσως από το ότι ο άνθρωπος είναι πιο αξιόλογο ζώο απ'την αλεπουδίτζα.

Δεν είναι μίσος προς τα ζώα. Είναι κοινή λογική.

Εντάξει αγαπητοί σούπερ-φιλόζωοι και σούπερ-veganz, γαμώ τις αντιλόπες και τα λαχανάκια βρυξελλών αντίστοιχα;

Την επόμενη φορά που θα σκεφτείτε με το συναίσθημα αντί της λογικής και θα ζητήσετε να γίνει κακούργημα η ζωοκτονία ή να απαγορευθεί η κατανάλωση κρέατος (όπως ζητούσε το κόμμα παιδεραστών της Ολλανδίας) επειδή έχετε κατά νου τη ψιψίνα σας, συμπεριφερθείτε σαν το αποτέλεσμα εκατομμυρίων χρόνων εξέλιξης που είστε και βάλ'τε το ξερό σας να δουλέψει. Homo sapiens-sapiens είστε, κάτι υπάρχει στη κεφάλα σας.

Σημειώνω δε, ότι τα παραπάνω απευθύνονται στους φανατικούς των θιγεισών κατηγοριών. Αν κάποιος θεωρεί ότι εμπίπτει σε αυτές... ελπίζω να προσβλήθηκε πραγματικά  :)   Δεν έχω κάτι με τα ζώα -ίσα ίσα που τα αγαπώ πάρα πολύ-, αλλά ακόμα περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους και το δικαίωμά τους να τρέφονται με ό,τι τους γουστάρει. Ακριβώς όπως κάνουν τα λιονταράκια.

Ε, δεν νομίζω να χαλιούνται τα γουρούνια που τρέφονται καλά και κυλιούνται και στις λάσπες για μια ζωή πριν φαγωθούν -ούτε καν το καταλαβαίνουν.

Καλή χορτοφαγική μέρα.

ΥΓ: Υπενθυμίζω ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν για ζώα με ανεπτυγμένο εγκέφαλο όπως οι σκύλοι ή οι πίθηκοι. Κάποια ζώα όντως είναι εγκληματικό να τα σκοτώνεις (έστω και όχι για ισόβια) γιατί είναι τόσο έξυπνα που έχουν προσωπικότητα, αντίστοιχη της ανθρώπινης. Και όχι, δεν ισχύει για όλα τα ζώα αυτό. Το να ανταποκρίνεσαι σε ερεθίσματα δεν σημαίνει ότι έχεις έστω και υποτυπώδη συνείδηση ή συναισθήματα όπως τα δικά μας ή των σκύλων.

ΥΓ2: Αν κάποιος είναι τόσο ηλίθιος που σκοπεύει να μου κόψει τη καλημέρα επειδή χαλάστηκε από τα γραφόμενα, πρώτος εγώ δεν θέλω να έχω πάρε-δώσε μαζί του.

Madness

A rough translation of the previous article.

Madness, is the situation in which some briefcase-holding, tie-wearing faggots are able to decide for the future of tens of millions of people, that can't help but only hope they'll show some mercy. Madness, is making their paranoid economic experiments using whole nations for in-vivo testing, changing the standards of living and the possibility of living a decent life and being able to minimize even the possibility of the biological survival of the members of them. All of these in slacky meetings with their colleagues.

And all of these for the interest and the sake of a bunch of degenerated subhumans, that just because they were born in wealthy families, well, that makes their lives more valuable than ours.

Madness is allowing some shit-souled, mentally deprived, wretched and animalish human-garbage, to decide for the future of kids -worthy and admirable kids- before they are even born. Madness is sacrificing lives for money. Allowing the possibility of you achieving something, being minimized, along with the possibility of your survival. All of these for the sake of a so-called economic recession. A recession created by high-ranking members of our governments, by loansharks and bankers -that bio-junk governing the whole world-, and for which our people are being coerced to pay.

And all this for the sake of money. Yeah, the paper-like mean of exchange, that 's touched by all those subhumans after they whiped their asses without washing their hands. All of this for their money; you are forced to starve for their profits. Your allowance to survive is a mere investment.

The ones that stole your money will remain as  rich as they are, coward Greek. The ones you voted for in order to exploit their nepotism and work in the public sector, resulting to them claiming they and you are equally responsible for the crisis, will still spend in a night as many as you earn in a month. All those disgusting animals will still spend whole fortunes each night to the clubs, along with them retarted and cesspit-souled subape sluts that look down upon you, while you'll be begging for some pennies. And you'll be thankful if you get them.

The above are taking place while the previously mentioned life-forms are living off your blood and depend on your labor.

What will you do, coward? What are you willing to do for this madness?

One alternative is starting forming little, indepentend communities that live off what they produce, but it is an utopia and you have a good time living in the city. The other is struggling for a humanist Europe, but it's also an utopia and you don't want to turn EE into USSR. You don't really need changes after all.

After all, you are born to become rich one day. One day, you will be one of the deciding for our lives, right? Some day you will be the new Onasis -you have the opportunities. Deep down inside you are an ingenious business-man. "Changes" and "revolutions", what's all this childish gibberish? Only some kids believe in such things.

Let's not get crazy, in this bizarre world of madness, and believe something 'll change. Let's be reasonable and mature. Let's just hope the tie-wearing ones will show some mercy. 

Το άκρον άωτον του παραλογισμού

Το άκρον άωτον του παραλογισμού είναι μερικοί χαρτοφυλακοφόροι γραβατόπουστες να είναι σε θέση να αποφασίζουν για το μέλλον δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων και οι τελευταίοι να μην μπορούν παρά να ελπίζουν στο έλεός τους. Να χρησιμοποιούν έθνη ολόκληρα ως πειραματόζωα στα οικονομικά τους πειράματα, να καθορίζουν το βιωτικό επίπεδο και τη πιθανότητα αξιοπρεπούς διαβίωσής τους και να είναι σε θέση να περιορίσουν ακόμα και την πιθανότητα βιολογικής επιβίωσης των μελών τους, όλα αυτά σε χαλαρές συναντήσεις με τους ομοίους τους.

Και όλα αυτά για να επωφεληθεί μια κάστα εκφυλισμένων υπανθρώπων που επειδή έτυχε να γεννηθούν σε οικονομικά ευημερούσες οικογένειες, η αξία της ύπαρξής τους κατεστάθη υψηλότερη απ'την της δικής μας.

Το άκρον άωτον του παραλογισμού είναι μερικά σκατόψυχα, νοητικώς στερημένα, μίζερα και αποκτηνωμένα σκουπίδια να αποφασίζουν για το μέλλον παιδιών -αξιόλογων παιδιών- πριν καν αυτά γεννηθούν. Nα ελαχιστοποιούν την πιθανότητα να ανελιχθούν κοινωνικά και να ζήσουν αξιοπρεπώς, στο όνομα μιας δήθεν οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης που δημιούργησαν οι κρατικοί παράγοντες, οι μεγαλοκαρχαρίες και οι τραπεζίτες -η βιολογική σαβούρα που απαρτίζει τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα- για την οποία καλούνται οι λαοί να πληρώσουν.

Όλα αυτά για μερικά ψωρολεφτά. Ναι, αυτά τα κωλόχαρτα που έχει πιάσει ο κάθε βρωμιάρης αφότου έχει σκουπιστεί χωρίς να πλύνει τα χέρια του. Όλα αυτά για τα κέρδη μερικών μουνόπανων. Καλείσαι να πεινάσεις για να αυξήσουν αυτοί τις περιουσίες τους.

Αυτοί που σου έφαγαν τα λεφτά θα συνεχίσουν να ζουν πλουσιοπάροχα, φοβισμένε ελληνάκο. Αυτοί που ψήφιζες για να διοριστείς κάπου με αποτέλεσμα να σου λένε ανερυθρίαστα πως "μαζί τα φάγατε", θα εξακολουθήσουν να ξοδεύουν σε μια μέρα όσα βγάζεις εσύ σε ένα μήνα. Όλοι αυτοί θα τα σπάνε στα μπουζούκια με τα καθυστερημένα και βοθρόψυχα σκουπιδοπούτανα που τους συνοδεύουν και σε κοιτάζουν και αφ'υψηλού, ενώ εσύ θα παρακαλάς για πενταροδεκάρες. Και θα είσαι και χαρούμενος αν σου δίνονται.

Τα παραπάνω ενόσω τα προαναφερθέντα πιθηκοειδή κρέμονται απ'τα αρχίδια σου και ζουν χάρη σε εσένα.

Τι θα κάνεις, ελληνάκο; Τι θα κάνεις για αυτόν τον παραλογισμό;

Η μια σου εναλλακτική είναι να οργανωθείς σε μικρές, αυτόνομες κοινότητες, που ζουν από αυτά που παράγουν, αλλά είναι ουτοπία και είσαι πολύ βολεμένος στη μεγαλούπολη για να ζήσεις έτσι. Η άλλη είναι να αγωνιστείς για μια αριστερή και ανθρωπιστική Ευρώπη, αλλά είναι ουτοπία και δεν θες να γίνεις "ανατολικό μπλοκ". Δεν σου χρειάζονται οι αλλαγές στη τελική.

Εσύ εξάλλου είσαι γεννημένος για μεγάλα πράγματα. Κάποτε θα γίνεις και εσύ ένας απ'τους καθορίζοντες τις ζωές των εκατομμυρίων, σωστά; Κάποτε θα γίνεις ο νέος Ωνάσης. Ω, αλήθεια, το υπάρχον σύστημα σου δίνει τη δυνατότητα -έχεις τις ευκαιρίες. Κατά βάθος είσαι επιχειρηματική διάνοια και θα γίνεις μεγάλος. "Αλλαγές" και "επαναστάσεις", μα τι ρομαντικούρες είναι αυτές; Μόνο κάτι κωλόπαιδα ελπίζουν σε αλλαγές στις μέρες μας.

Ας μην παραλογιζόμαστε, στον κόσμο αυτό του παραλόγου, ελπίζοντας σε αλλαγές. Ας δείξουμε ωριμότητα και λογική. Ας ελπίσουμε ότι οι γραβατοφόροι θα μας λυπηθούν.

Επιστολή προς μια ρατσίστρια

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απάντηση σε αυτό το πρωτοφανές ρεσιτάλ ρατσισμού και Βλακείας: 

---------------------------------------------------------------

Καλησπέρα! Έχω να κάνω ορισμένες... παρατηρήσεις πάνω στα γραφόμενά σας την 5η Ιουλίου, σε ό,τι αφορά το "ΟΧΙ".

"Γίναμε το φόβητρο των λαών", εξαιτίας της αθλίας διακυβερνήσεως των φιλελεύθερων σοσιαλιστών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, και όχι εξαιτίας της "αριστερής επαναστάσεως" του Τσίπρα. Με ποια λογική αποδίδετε το γεγονός αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν είμαι με τον Τσίπρα, αλλά πολύ περισσότερο δεν είμαι με εκείνους που εναντιώνονται στο να ορθώσουμε το ανάστημα σε εκείνους που μας δάνειζαν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων όταν ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ τους δεν θα είχαμε την δυνατότητα να επιστρέψουμε έστω και μέρος των ποσών στη περίπτωση της (αναπόφευκτης) κρίσης.

Κυρίως όμως θα σταθώ στο δεύτερο σημείο των γραφομένων σας: πρόκειται για ό,τι πιο εξωφρενικό έχω διαβάσει εδώ και... μήνες; Χρόνια; Πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα πάντως.

Η (οφειλόμενη σε νευρολογική αδυναμία) ανικανότητά σας να μιμηθείτε την Αγγλική προφορά, όχι τέλεια, αλλά έστω και αρκούντως καλά ώστε να μην σας περνάνε για Ελληνίδα, σας έχει οδηγήσει στο να την... γαλλοποιείτε για να μην σας βάζουν στην ίδια γραμμή με το τσούρμο των φτωχών;

Μόνο να εξοργιστεί μπορεί κάποιος διαβάζοντας τον εμετικό σας συρφετό. Πού ξανακούστηκε αποποίηση καταγωγής λόγω ταξικού ρατσισμού; Μόνο "σιχαμένος" μπορεί να χαρακτηριστεί κάποιος που πετάει τη καταγωγή του στα σκουπίδια για να μην περαστεί για φτωχός, και εσείς κερδίσατε τον τίτλο μετά βαΐων και κλάδων μετά από αυτή την ανάρτηση.

Προφανώς, για εσάς το να θεωρηθεί πως ζήσατε σε συνθήκες φτώχειας, αποτελεί προσβολή. Προφανώς, θεωρείτε πως θα σας χαλάσει το "image" αν πιστέψουν πως έχετε πεινάσει στη ζωή σας. Και προκειμένου να εκμηδενίσετε την πιθανότητα να πιστέψουν κάτι τόσο βαθύτατα προσβλητικό για το (τόσο αξιόλογο!) άτομό σας, φτάνετε στο εξωφρενικό σημείο να αποποιείστε την Ελληνική σας καταγωγή υποκρινόμενη την... Γαλλίδα;;

Όχι μόνο ταξικός ρατσισμός, αλλά και πραγματικός ανθελληνισμός (εν μέρει βέβαια τον συμμερίζομαι, γιατί δεν είμαστε αξιόλογος λαός. "Άνθρωποι" σαν εσάς αποτελούν την πλέον τρανταχτή απόδειξη).

Θα στοιχημάτιζα ένα ικανοποιητικό ποσό πως αν ήσασταν κάτι (οτιδήποτε), οι αρμόζουσες απαντήσεις θα έσκαγαν με πάταγο στο inbox σας. Δυστυχώς για εσάς όμως, δεν είστε ούτε μηδενικό, εξού και η πλήρης ανυπαρξία αντιλόγου.

Να ξέρετε πως ο "σωρός με τους πεινασμένους", απαξιεί ακόμα και να φτύσει τους αποποιήσαντες την καταγωγή τους, και πως ποτέ δεν πρόκειται να τους δεχτεί ως μέρος της κοινωνίας του όταν τα πράγματα φτιάξουν.

Και να ξέρετε πως ο "σωρός με τους πεινασμένους", αλλά και κάθε νουνεχής, καγχάζει με τους κοινωνικά ρατσιστές, και δη αυτούς που αντί να είναι αυτοδημιούργητα πλούσιοι ώστε να έχει ο περίγυρός τους να πει κάτι θετικό ("ωω, αυτός κατάφερε κάτι!"), ζουν απ'τα κληρονομηθέντα.

Δεν αποτελεί έκπληξη πως σε μια κοινωνία όπως η σημερινή είστε ψηλά: σε έναν βόθρο τα κοπρολύματα επιπλέουν. Τα διαμάντια βουλιάζουν.

Καλή πλεύση λοιπόν, κυρία Κ.

~Γιώργος Μ.

από τον "σωρό με τους πεινασμένους"

Τι είναι καλύτερο τελικά;

Παρακολουθώντας κανείς ειδήσεις αυτόν τον καιρό, δεν μπορεί παρά να απορήσει με την επιμονή των καναλαρχών και των ανθρωποειδών τσιρακιων τους να ψηφίσουμε "ναι"... Αν αληθεύουν τα σενάρια καταστροφής που περιγράφουν για την περίπτωση επιστροφής στη δραχμή, δεν θα έχουν μεγαλύτερο κέρδος από μια επιστροφή σε αυτή; Αφήστε με να εξηγηθώ.

Οι καταθέσαντες τα χρήματά τους στις ελβετικές τράπεζες (αυτοί δηλαδή που επιμένουν να αποδεχθούμε τα μέτρα των Ευρωπαίων) θα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα σε μια εξαθλιωμένη χώρα με ανίσχυρο νόμισμα. Σπίτια, αυτοκίνητα, επιχειρήσεις, εργατικό δυναμικό... όλα για εκείνους θα είναι πάμφθηνα μετά από μια οικονομική καταστροφή. Θα τους είναι πολύ πιο εύκολο να αγοράζουν ακόμα και τις ζωές μας μετά από μια (κατ'εκείνους ολέθρια) επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Με την υποτίμηση που θα φάει η δραχμή σε περίπτωση επαναφοράς της, οι έχοντες θα ζουν πιο πλουσιοπάροχα απ'ό,τι αν πήγαιναν στην Ινδία ή στην Αφρική.

Για να μην αναφερθώ στη μαύρη αγορά τροφίμων που θα αναπτυχθεί (αντίστοιχη του εμπορίου ελαίων και λοιπόν πολυτελειών τον καιρό της κατοχής) σε περίπτωση τέτοιας εκτάσεως καταστροφής, που δεν θα μπορεί παρά να ελέγχεται από εκείνους.

Βέβαια, θα μου πει κάποιος, δεν τους συμφέρει να ζουν σε μια χώρα της οποίας ο λαός θα είναι πραγματικά εξαθλιωμένος. Όταν ένας λαός δεν έχει πια τίποτα να χάσει είναι πολύ πιθανό να εξεγερθεί. Εν τοιαύτη περιπτώσει... δεν θα έχουν μεγάλο νόημα οι επενδύσεις και η οικονομική επιρροή στο ελλαδιστάν. Συν τοις άλλοις, ακόμα και στη περίπτωση που δεν εξεγειρόμαστε, ποιος θέλει να ζει σε ένα κράτος με πραγματικά διαλυμένη οικονομία, ακόμα και αν έχει λεφτά στην άκρη; Ισχύουν και αυτά· αλλά δεν νομίζω να τους είναι πολύ δύσκολο να περιμένουν λίγα χρόνια μέχρι να αρχίσουν να βελτιώνονται τα πράγματα.

Όσοι έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό μάλλον έχουν κέρδος από μια επιστροφή στη δραχμή.

Ως προς τι λοιπόν η επιμονή να ψηφίσουμε "ναι"; Νοιάζονται για τον λαό ή ξέρουν κάτι που δεν ξέρουμε; Δεν σκαμπάζω πολλά από οικονομικά -μπορεί να λέω αρλούμπες. Αλλά απ'ό,τι ξέρω, η χαρά του οικονομικά ισχυρού είναι μια οικονομικά ισοπεδωμένη χώρα, γιατί εκεί γίνονται οι επικερδέστερες επενδύσεις. Δίνεις σχετικά λίγα σε ένα ισχυρό νόμισμα, και παίρνεις πίσω πολλά σε ένα ανίσχυρο, πράγμα που αυξάνει την επιρροή και την οικονομική ευελιξία που έχεις στο συγκεκριμένο κρατίδιο. Εξάλλου, και να αποτύχει μια τέτοια επένδυση δεν θα έχει κοστίσει πολύ.

Μήπως φοβούνται ότι θα επηρεαστεί η ευρωζώνη σε βαθμό που θα χάσει την αξία του και το ευρώ; Μήπως το πρόβλημά τους με το "όχι" έγκειται ότι στη περίπτωση που επικρατεί και μας πετάνε έξω απ'την ευρωζώνη, θα καταστραφεί και η τελευταία, μετατρέποντας τα χρήματά τους σε κωλόχαρτα; Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον λόγο πέρα από αυτόν και τις άνωθεν εντολές.

Αλλά αν έχουν έτσι τα πράγματα τότε εμείς γιατί να ψηφίσουμε "ναι"; Για να σωθούν τα κέρδη των χαρτοφυλακοφόρων γραβατόπουστων ή για να μην χάσουν τη δύναμή τους αυτοί που μας δάνειζαν ενώ ήξεραν πως δεν θα ήμασταν σε θέση να τους τα επιστρέψουμε όταν θα ερχόταν η κρίση;

Με τρομάζει το ενδεχόμενο της επιστροφής στη δραχμή. Αλλά μήπως να το ρίξω "όχι" και να πα' να γαμηθεί; Σε τελική ανάλυση, αν επιστρέψουμε στη δραχμή θα ζήσουμε ελεεινές καταστάσεις (κάποιοι προβλέπουν νεκρούς από πείνα) αλλά σε 10-15 χρονάκια ίσως να ζούμε σχετικά αξιοπρεπώς. Από την άλλη, αν παραμείνουμε στο ευρώ, σε 10-15 χρονάκια θα δουλεύουμε σαν σκλάβοι για πενταροδεκάρες. Ο μόνος τρόπος να ζήσουμε αξιοπρεπώς θα είναι να μεταναστεύσουμε μαζικά στον βορρά.

Μήπως πρέπει να ρίξουμε "όχι" (και ας πεθάνουμε λιμοκτονώντας) για να εξασφαλίσουμε ότι οι μελλοντικές γενιές θα ζήσουν αξιοπρεπώς χωρίς να χρειαστεί να ξενιτευτούν; Να σιγουρέψουμε ότι δεν θα είναι σκλάβοι των δανειστών; Δεν είναι χρέος μας να θυσιάσουμε τις όποιες ανέσεις μας για ένα καλύτερο αύριο;

Αν πάλι το καλύτερο αύριο δεν πρόκειται να υπάρξει; Αν μετά από επιστροφή στη δραχμούλα δεν θα ορθοποδήσουμε ποτέ επειδή δεν θα μας αφήσουν; Μήπως πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και να μείνουμε στο ευρώ, μπας και τελειώσουμε τις σπουδές μας και φύγουμε; Τι στο πούτσο κάνουμε;

Συγχωρέστε μου τη φρασεολογία.

Το να ζεις στην Ελλάδα αυτές τις μέρες δεν είναι από τα καλύτερα πράγματα που μπορούν να σου τύχουν.

Ιστορικές στιγμές

Κανονικά δεν θα έπαιρνα θέση επ'αυτών, καθώς, όπως έγραψα στη προηγούμενη ανάρτηση, οι γνώσεις μου στα οικονομικά είναι πολύ περιορισμένες. Από την άλλη, υπάρχουν άλλοι πολύ πιο αδαείς από μένα (οι διάφοροι τηλεσαλτιμπάγκοι και οι απανταχού αγράμματοι που νομίζουν ότι οι λεκτικοί τους αυνανισμοί μπορούν να θεωρηθούν "γνώμη") που εκφράζουν τη δική τους. Δεν νομίζω να επιβαρυνθεί πολύ ο blogger από μια ακόμα ανάρτηση...

Ο λαός θα κληθεί, σύντομα, να λάβει την πιο σημαντική απόφαση που του έχει δοθεί η δυνατότητα να λάβει εδώ και δεκαετίες. Κάποιοι κακοπροαίρετοι λένε πως μόνο ένας πολύ δειλός πολιτικός θα πέταγε το μπαλάκι στον λαό του για μια τέτοια απόφαση, τη στιγμή μάλιστα που δεν έχει το υπόβαθρο για κάτι τέτοιο. Εμείς ας πούμε πως ο πρωθυπουργός μας είναι απλά δημοκρατικός...

Αυτή η απόφαση είναι οικονομικής φύσεως. Ναι ή όχι στα μέτρα; Πρακτικά, το δίλημμα είναι ναι ή όχι στο ευρώ, καθώς αν πούμε "όχι" στα μέτρα είναι λίγο δύσκολο να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Εν προκειμένω, η φράση "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα" δεν περιγράφει την κατάσταση ούτε κατά προσέγγιση.

Από τη μία, αν επιστρέψουμε στη δραχμή, στη καλύτερη περίπτωση θα στερηθούμε πολλά. Πολλά. Τη στιγμή που σχεδόν όλα τα προϊόντα μας είναι εισαγόμενα, μάλλον θα ζήσουμε ελεεινές καταστάσεις χρησιμοποιώντας ένα νόμισμα που δεν θα έχει την παραμικρή αξία σε σχέση με το ευρώ και το δολάριο. Και δη αν αναλογιστούμε πως πρέπει να εισάγουμε ύλες ακόμα και για να έχουμε ρεύμα -η τιμή του οποίου θα ανέβει "στον θεό"- ή την αύξηση της εγκληματικότητας.

Στη χειρότερη, θα υπάρξουν νεκροί και λιμοκτονούντες. Κάποιοι μας θέλουν να μαχαιρωνόμαστε έξω από τα σούπερ-μαρκετ για ένα πακέτο μακαρόνια... Προσωπικά θεωρώ το δεύτερο σενάριο καταστροφολογία. αλλά δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τα επακόλουθα. Εικάζω (με την ευρυμάθεια που έχω σε θέματα οικονομικών) πως σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή οι πρώτοι μήνες θα είναι, όπως λένε κάποιοι δημοσιογράφοι, "δύσκολοι" (κοινώς γάμησέ τα) , αλλά με τον καιρό θα μπούμε σε μια σειρά. Μάλλον.

Από την άλλη, αν παραμείνουμε στην ευρωζώνη... πάλι θα στερηθούμε πολλά. Φοβερό;

Ο Τσίπρας πρότεινε στους δανειστές να μαζέψει 8 δισ. παίρνοντάς τα από τους έχοντες, αλλά αυτοί δεν ήθελαν! Θέλουν κάτι "πιο σίγουρο", που θα εξασφαλίσει αυξημένη και σταθερή εισροή χρημάτων στα δικά τους ταμεία. Για αυτό απογοητεύτηκαν που δεν προβλέπονταν μειώσεις περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων... Προφανώς, οι εφαρμοσθείσες περικοπές δεν είναι

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ'ΤΗ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ, ΚΑΤΣΙΒΕΛΟΙ

Είδα πρόσφατα στο facebook μια ανάρτηση (από τις πολλές) που αφορούσε το εξωτερικό χρέος άλλων κρατών-μελών της ευρωζώνης. Ο συντάκτης της διερωτάτο περί της επιμονής των Ευρωπαίων να πάρουν τα χρωστούμενα από τον αδύναμο κρίκο της ευρωζώνης ενώ υπάρχουν ισχυρότερα κράτη που χρωστούν πολλά περισσότερα, και περί της "διάσωσης" της Ελλάδας -που το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι μικρό σε σχέση με το αντίστοιχο άλλων κρατών- αντί άλλων κρατών που έχουν μεγαλύτερα ελλείμματα.

Δεν είμαι ειδήμων στα οικονομικά, αλλά εικάζω πως αυτό οφείλεται στο ότι η ελλαδίτσα δεν έχει βιομηχανία, επομένως δεν μπορεί να επιστρέψει έστω και μέρος των δανεισθέντων ποσών χωρίς να γίνουν ριζικές αλλαγές (εξού και οι όροι του μνημονίου). Από την άλλη, χώρες όπως η Γαλλία δύνανται να πληρώνουν τακτικά τους τόκους των χρεών τους γιατί έχουν βιομηχανία. Έκανε και κάποιες άλλες ερωτήσεις, ολίγον τι παιδικές. Μια εξ'αυτών αφορούσε το χαμηλό χρέος του Αφγανιστάν ως ποσοστό του ΑΕΠ της. Μα καλά, ποιος θα δάνειζε ένα κράτος όπως το Αφγανιστάν; Δεν είναι αυτονόητο ότι έχουν χαμηλό χρέος επειδή ο δανειστής ξέρει ότι θα είναι σαν να πετάει τα λεφτά του στο πηγάδι;

Τέλος πάντων, δεν σκοπεύω να απαντήσω τις ερωτήσεις. Πολύ περισσότερο, δεν παίρνω θέση στα περί μνημονίου γιατί σίγουρα υπάρχουν πολλές παράμετροι που αγνοώ. Αφήνω τα οικονομικά ζητήματα σε αυτούς που είναι σε θέση να εκφέρουν άποψη επ'αυτών. Θεωρώ πως το να παίρνεις τα χρήματα από τους μη-έχοντες και να καις και τα ξερά μαζί με τα χλωρά ενώ μπορείς να το αποφύγεις, είναι επιεικώς απάνθρωπο. Και θεωρώ ότι πρώτιστη υποχρέωση των κρατικών μηχανισμών είναι να διασφαλίζουν στον πολίτη μια αξιοπρεπή ζωή. Κράτος που οδηγεί τους υπηκόους του στην εξαθλίωση δεν είναι κράτος.

Από εκεί και ύστερα, δεν έχω κάποια σαφή γνώμη ως προς το αν και πώς θα έπρεπε να εφαρμοστεί το μνημόνιο: δεν το έχω διαβάσει. Κάποιοι το θέλουν να έχει απολύτως λογικούς όρους και να το εφαρμόζουν λάθος οι πολιτικοί μας. Αλλά αν όντως απαιτεί από το ελλαδικό κράτος να μας οδηγήσει στην εξαθλίωση, ίσως τελικά η ιδέα της ρήξης να μην είναι τόσο κακή... Εξάλλου, οι ξένοι είχαν υπόψιν τους τι μπουρδέλο είμαστε. Γιατί μας δάνειζαν; Τέλος πάντων, δεν θα καταπιαστώ με αυτά στη παρούσα ανάρτηση. Άλλο μου έκανε εντύπωση.

Μια από τις ερωτήσεις της δημοσίευσης ήταν η κάτωθι (παρατιθέμενη αυτούσια):


Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές; 
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί: 
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό! β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών! 
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές. 
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!


Πέραν του ότι δεν βλέπω πώς συσχετίζεται η ερώτηση με το περιστατικό (μήπως ο συντάκτης παροτρύνει εμμέσως τους αιλοινναραις να πάνε στη Νορβηγία να κωλοβαρέσουν;)... Κάπου πήρε το μάτι μου ένα σχόλιο του τύπου "xaxaxa ego pantws thelw na paw sth norvigia lol". Και επειδή ξέρω τι γίνεται στο κεφάλι των αιλοινναρραδων, και ξέρω ότι πολλοί άλλοι το σκέφτηκαν, θέλω να τους ξεκαθαρίσω κάτι.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΥΠΟΚΑΤΣΙΒΕΛΟΙ ΚΟΠΡΟΜΑΛΑΚΕΣ ΝΕΟΤΣΙΦΤΕΤΕΛΛΗΝΕΣ

Αυτές οι χώρες (Σουηδία, Δανία, και Νορβηγία) προόδευσαν ακριβώς επειδή ο λαός τους δεν είχε την γύφτικη νοοτροπία σας. Και η δική μας χώρα βούλιαξε στον βόθρο ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΝΟΙΑΖΕΣΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΩΛΟΒΑΡΕΜΑ. Εξού και τα λαμόγια που διορίστηκαν στο δημόσιο για να βαράνε σφραγίδες και να λένε ότι δουλεύουν. Γιατί αυτό είναι το αιλοιννεικω ωνυρω: να ξύνεις τα αρχιδάκια σου επί πληρωμή. Το μόνο που σας νοιάζει είναι πώς θα καλοπεράσετε και πού θα βολευτείτε για να κωλοβαράτε. Και έχετε το θράσος να θεωρείτε τους εαυτούς σας απογόνους του Πλάτωνα και του Σωκράτη!

Και σαν να μη φτάνει που βουλιάξατε την πατρίδα σας στα σκατά, τώρα θέλετε να λερώσετε και τη σκανδιναβία με την παρουσία σας; Ούτε να το σκέφτεστε! Θα έρθω ντυμένος viking και θα σας βρω με τσεκούρι ρε αρχίδια! ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ'ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ! Και απ'τη Δανία. Εκεί θα πάω εγώ. Αν αναγκαστώ να μεταναστεύσω... Τραβάτε να κάνετε τους πακιστανούς στη Γερμανία, που θέλετε και σκανδιναβία, παπάρες! Αν σας δω στον βορρά να κάνετε τις ίδιες μαλακίες που κάνετε εδώ θα ιδρύσω ο ίδιος κόμμα με θέση να πάρετε το πούλο.

Καλά κάνουν και σας αντιμετωπίζουν ως τριτοκοσμικούς, γιατί έχετε ίδιο διανοητικό επίπεδο με τον μέσο κάτοικο της Ουγκάντας και της Τανζανίας.

Τίποτα προσωπικό με αυτούς που το αναδημοσίευσαν, απλώς αισθάνθηκα την ανάγκη να τα βγάλω από μέσα μου. 

Τόσο τεράστιο έγκλημα διέπραξε ο φαρμακοποιός;

Γράφω το παρόν με αφορμή τη διαπόμπευση του ιδιοκτήτη ενός φαρμακείου στη Πολίχνη, ο οποίος μπουγέλωσε έναν σκύλο που κοιμόταν έξω απ'το μαγαζί του. Δεν θα μπορούσα να υπερασπιστώ μια τέτοια πράξη -είμαι ο πρώτος που θα σπεύσει να κατακρίνει κάποιον που βλάπτει ή ενοχλεί έστω ανυπεράσπιστα όντα που δεν τον ενόχλησαν- και για μένα ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός που αρμόζει στον φαρμακοποιό αυτόν είναι... καραγκιόζης.

Το πρόβλημά μου είναι οι σουπερ-φιλόζωοι. Και δεν αναφέρομαι σε αυτούς που έκαναν share την εικόνα, ούτε σε αυτούς που έχουν ένα κατοικίδιο και το αγαπάνε. Αναφέρομαι στους τρελαμένους φιλόζωους.

Οι συγκεκριμένοι είναι τόσο ηλίθιοι που είναι ανίκανοι να ξεχωρίσουν τη διαφορά ανάμεσα στο να είσαι "φιλόζωος" και στο να είσαι ζωόφιλος -εξού και οι σελίδες τύπου "ζωοφιλικός σύλλογος τάδε" στα διάφορα ΜΚΔ. Αλλά το IQ τους είναι άλλο ζήτημα... Το ζήτημα είναι ότι θέλουν να κλείσουν το σπίτι ενός (μάλλον κομπλεξικού) ανθρωπάκου για ένα μπουγέλωμα.

Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στο εν λόγω ποστ είναι το ότι βρέθηκε κάποιος να τον πιάσει επ'αυτοφόρω να μπουγελώνει τον σκύλο. Προφανώς ο φαρμακοποιός μπουγέλωσε αρκετές φορές το σκυλάκι. Λίγο δύσκολο να στήθηκε έξω απ'το φαρμακείο με τις ώρες χωρίς λόγο... Βέβαια, θα μπορούσε πάλι να πήγε επίτηδες κάποιος τον σκύλο του (όστις έχει καταχέσει επανειλημμένως το πεζοδρόμιο μπροστά απ'το κατάστημα) εκεί, για να προκαλέσει την αντίδραση του φαρμακοποιού και να τον εκθέσει.

Εξάλλου, είναι γνωστό πως οι φιλόζωοι αγαπάνε τα σκυλάκια τους, αλλά όχι και τα περιττώματά τους, και τα αφήνουν να κάνουν την ανάγκη τους από εδώ και από εκεί. Σαν να μην φτάνει που λερώνουν τον πλανήτη οι ίδιοι, αφήνουν και τα σκυλιά τους να λερώνουν τους δρόμους το ίδιο... Αλλά το δεύτερο σενάριο παραείναι τραβηγμένο.

Δεν ξέρω πώς έτυχε και είδε κάποιος τον φαρμακοποιό. Ξέρω όμως δυο πράγματα.

Πρώτον, όσον αφορά τη πράξη του φαρμακοποιού, δεν έκανε κάποιο τεράστιο κακό. Δεν ξεκοίλιασε τον σκύλο για να τον κρεμάσει απ'τα άντερά του. Δεν τον τάισε φόλα. Δεν τον τρέλανε στα κλωτσίδια. Το έριξε ένα ποτηράκι νερό. Είναι τόσο κακό ρε ψυχοπαθείς; Όταν, δηλαδή, τα παιδάκια μπουγελώνουν μια γάτα διαπράττουν κάποιο τεράστιο έγκλημα; Σίγουρα δεν είναι καλό, αλλά είναι αρκετά κακό ώστε να σου κλείσουν το σπίτι. Αν κλείσει το φαρμακείο; Το παιδί του το σκέφτεστε; Πώς θα το ταΐζει μετά; Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα;

Είναι δικαιοσύνη αυτό για εσάς ρε πρωτοβάρβαροι νεάντερταλ;

Δεύτερον, για κάποιον λόγο νοιάζεστε περισσότερο για τους ανθρώπους απ'ό,τι για τα ζώα. Προφανώς ταυτίζεστε περισσότερο με αυτά... Ντάξει, θα 'χετε τους λόγους σας. Αλλά γιατί δεν είναι ίδια η αντίδρασή σας όταν υποφέρουν ή αδικούνται άνθρωποι; Γιατί δεν διαπομπεύσατε τους αστυνομικούς που μπουγέλωσαν έναν άστεγο;

Λύστε μου τις απορίες ρε παιδιά

ΥΓ: Δεν έγραψα τα παραπάνω για να θίξω αυτούς που έκαναν share την εικόνα -και εγώ μπήκα στον πειρασμό. Ο φαρμακοποιός είναι για πολλά σφαλιαρίδια. Αλλά θεωρώ την αντίδρασή σας υπερβολική και θέλω να καταλάβω τη λογική πίσω από αυτήν.